حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي سَعْدٍ , نا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى , نا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى , حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ , عَنِ ابْنِ شِهَابٍ , عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ , قَالَ : " كَانَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ قَدْ سَلَسَ مِنْهُ الْبَوْلُ , فَكَانَ يُدَارِي مَا غَلَبَهُ مِنْهُ فَلَمَّا غَلَبَهُ أَرْسَلَهُ , وَكَانَ يُصَلِّي وَهُوَ يَخْرُجُ مِنْهُ "
Xorija ibn Zayd dedi: «Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)ning bavli tutilmay qolgan edi. U oʻziga gʻolib kelgan narsani tiyib turar, gʻolib kelganida esa qoʻyib yuborar edi; (bavl) undan chiqib turgan holda namoz oʻqir edi».Хорижа ибн Зайд деди: «Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)нинг бавли тутилмай қолган эди. У ўзига ғолиб келган нарсани тийиб турар, ғолиб келганида эса қўйиб юборар эди; (бавл) ундан чиқиб турган ҳолда намоз ўқир эди».