حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمِصْرِيُّ , نا مِقْدَامُ بْنُ دَاوُدَ , ثنا عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ الْحَرَّانِيُّ , حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ , وَثَابِتٍ , عَنْ أَنَسٍ , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ وَلَبِسَ خُفَّيْهِ فَلْيُصَلِّ فِيهِمَا , وَلْيَمْسَحْ عَلَيْهِمَا ثُمَّ لا يَخْلَعْهُمَا إِنْ شَاءَ إِلا مِنْ جَنَابَةٍ "
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz tahorat qilib, mahsilarini kiysa, ularda namoz oʻqisin va ularga mash tortsin; soʻng xohlasa, janobatdan boshqasi uchun ularni yechmasin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз таҳорат қилиб, маҳсиларини кийса, уларда намоз ўқисин ва уларга маш тортсин; сўнг хоҳласа, жанобатдан бошқаси учун уларни ечмасин», дедилар.