حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مَيْسَرَةَ , ثنا أبِي , ثنا هِشَامٌ , عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ , حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ ، عَنْ حَدِيثِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ , وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ , عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ , أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يَعْتَكِفُ فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ , ثُمَّ لَمْ يَزَلْ عَلَى ذَلِكَ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Ramazon oyining oxirgi oʻn kunligida eʼtikof qilar edilar va Alloh azza va jalla ularni vafot ettirgunicha shu holatda davom etdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Рамазон ойининг охирги ўн кунлигида эътикоф қилар эдилар ва Аллоҳ азза ва жалла уларни вафот эттиргунича шу ҳолатда давом этдилар.