Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga vahiy nozil boʻlayotgan paytda u zotni koʻrsam edi, (deb orzu qilardim). Biz Jiʼronada edik, Nabiy ﷺ esa chodirda edilar. U zotga vahiy keldi. Umar menga: kel, deb ishora qildi. Men boshimni chodirga kiritdim. Shu payt umra uchun oʻz jubbasida ehromga kirgan, atirga belangan bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, jubbasida ehromga kirgan kishi haqida nima deysiz?» dedi. Shu asnoda u zotga vahiy nozil boʻldi va Nabiy ﷺ shu holda ogʻir nafas ola boshladilar. Vahiy koʻtarilgach, u zot: «Hozirgina mendan soʻragan kishi qani?» dedilar. Oʻsha kishi keltirildi. U zot: «Jubbaga kelsak, uni yechib tashla; atirga kelsak, uni yuvib tashla, soʻng ehromingni yangila», dedilar. Abu Abdurahmon aytdi: Nuh ibn Habibdan boshqa birov «soʻng ehromingni yangila» deganini bilmayman va uni mahfuz deb ham oʻylamayman. Alloh bilguvchiroqdir.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга ваҳий нозил бўлаётган пайтда у зотни кўрсам эди, (деб орзу қилардим). Биз Жиъронада эдик, Набий ﷺ эса чодирда эдилар. У зотга ваҳий келди. Умар менга: кел, деб ишора қилди. Мен бошимни чодирга киритдим. Шу пайт умра учун ўз жуббасида эҳромга кирган, атирга беланган бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, жуббасида эҳромга кирган киши ҳақида нима дейсиз?» деди. Шу аснода у зотга ваҳий нозил бўлди ва Набий ﷺ шу ҳолда оғир нафас ола бошладилар. Ваҳий кўтарилгач, у зот: «Ҳозиргина мендан сўраган киши қани?» дедилар. Ўша киши келтирилди. У зот: «Жуббага келсак, уни ечиб ташла; атирга келсак, уни ювиб ташла, сўнг эҳромингни янгила», дедилар. Абу Абдураҳмон айтди: Нуҳ ибн Ҳабибдан бошқа биров «сўнг эҳромингни янгила» деганини билмайман ва уни маҳфуз деб ҳам ўйламайман. Аллоҳ билгувчироқдир.