حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدِ بْنُ صَاعِدٍ ، نا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى الْقَطَّانُ , نا جَرِيرٌ , عَنِ الشَّيْبَانِيِّ ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاقَةَ , عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ , قَالَ : خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَكَانَ النَّاسُ يَأْتُونَهُ , فَمِنْ قَائِلٍ يَقُولُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , سَعَيْتُ قَبْلَ أَنْ أَطُوفَ , أَوْ أَخَّرْتُ شَيْئًا أَوْ قَدَّمْتُ شَيْئًا , فَكَانَ يَقُولُ لَهُمْ : " لا حَرَجَ إِلا رَجُلٌ اقْتَرَضَ عِرْضَ رَجُلٍ مُسْلِمٍ وَهُوَ ظَالِمٌ , فَذَاكَ الَّذِي خَرَجَ وَهَلَكَ " . وَلَمْ يَقُلْ : سَعَيْتُ قَبْلَ أَنْ أَطُوفَ إِلا جَرِيرٌ , عَنِ الشَّيْبَانِيِّ
Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan hajga chiqdim. Odamlar u zotning oldilariga kelar edilar. Kimdir: «Yo Rasululloh, men tavof qilishdan oldin saʼy qildim», der, kimdir: «Bir narsani keyinga qoldirdim» yoki: «Bir narsani oldin qildim», der edi. U zot ularga: «Zarari yoʻq. Faqat bir musulmon kishining obroʻsiga zolim boʻlgan holda tajovuz qilgan kishi bundan mustasno; ana oʻsha kishi (haddan) chiqdi va halok boʻldi», der edilar. «Tavof qilishdan oldin saʼy qildim» degan (lafz)ni Jaririrdan, u Shayboniydan (rivoyat qilganidan) boshqa hech kim aytgan emas.Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан ҳажга чиқдим. Одамлар у зотнинг олдиларига келар эдилар. Кимдир: «Ё Расулуллоҳ, мен тавоф қилишдан олдин саъй қилдим», дер, кимдир: «Бир нарсани кейинга қолдирдим» ёки: «Бир нарсани олдин қилдим», дер эди. У зот уларга: «Зарари йўқ. Фақат бир мусулмон кишининг обрўсига золим бўлган ҳолда тажовуз қилган киши бундан мустасно; ана ўша киши (ҳаддан) чиқди ва ҳалок бўлди», дер эдилар. «Тавоф қилишдан олдин саъй қилдим» деган (лафз)ни Жаририрдан, у Шайбонийдан (ривоят қилганидан) бошқа ҳеч ким айтган эмас.