Bani Hoshimning mavlosi Ammor rivoyat qildiki, Ibn Zubayrning mavlolari ehromga kirgan edilar, oʻshanda ular tomondan bir sirtlon oʻtib qoldi, ular unga tayoqlarini otib, uni oʻldirdilar. Bu koʻngillariga ogʻir botdi, shuning uchun Ibn Umarning oldiga kelib, buni unga aytdilar. U: «Zimmangizda bir qoʻch bor», dedi. Ular: «Har birimizning zimmasida bir qoʻchmi?» dedilar. U: «Unday boʻlsa, sizlarga ogʻirlik qilingan boʻlardi. Hammangizga birgalikda, barchangizga bitta qoʻch», dedi. U (roviy) dedi: Til olimlari aytdilar: uning «innakum la-mugʻazzazun bikum» degan soʻzi, yaʼni: unday boʻlsa sizlarga qattiqlik qilingan boʻlardi, deganidir.Бани Ҳошимнинг мавлоси Аммор ривоят қилдики, Ибн Зубайрнинг мавлолари эҳромга кирган эдилар, ўшанда улар томондан бир сиртлон ўтиб қолди, улар унга таёқларини отиб, уни ўлдирдилар. Бу кўнгилларига оғир ботди, шунинг учун Ибн Умарнинг олдига келиб, буни унга айтдилар. У: «Зиммангизда бир қўч бор», деди. Улар: «Ҳар биримизнинг зиммасида бир қўчми?» дедилар. У: «Ундай бўлса, сизларга оғирлик қилинган бўларди. Ҳаммангизга биргаликда, барчангизга битта қўч», деди. У (ровий) деди: Тил олимлари айтдилар: унинг «иннакум ла-муғаззазун бикум» деган сўзи, яъни: ундай бўлса сизларга қаттиқлик қилинган бўларди, деганидир.