ثنا ابْنُ مَخْلَدٍ , نا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْحَارِثِ , نا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ , نا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ , عَنْ أَبِيهِ , وَعُبَيْدِ اللَّهِ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يَمْشِي فِي رَمْيِهِ الْجِمَارَ ذَاهِبًا وَرَاجِعًا , وَلا يَرْكَبُ فِي شَيْءٍ مِنْهَا " . وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَفْعَلانِ ذَلِكَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ jamralarga tosh otishga borishda ham, qaytishda ham piyoda yurar, ularning hech birida ulov minmas edilar. Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo) ham shunday qilar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жамраларга тош отишга боришда ҳам, қайтишда ҳам пиёда юрар, уларнинг ҳеч бирида улов минмас эдилар. Абу Бакр ва Умар (розияллоҳу анҳумо) ҳам шундай қилар эдилар.