ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَاعِدٍ ، وَعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُبَشِّرٍ ، قَالا : نا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ أَبُو الأَشْعَثِ , نا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ , عَنْ أَيُّوبَ , عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ , عَنْ طَاوُسٍ , قَالَ : كُنْتُ جَالِسًا إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , فَسُئِلَ عَنْ ذَلِكَ . يَعْنِي الْحَائِضَ تَنْفِرُ , فَقَالَ : " تُقِيمُ حَتَّى يَكُونَ آخِرُ عَهْدِهَا بِالْبَيْتِ " . قَالَ طَاوُسٌ : فَلا أَدْرِي ابْنُ عُمَرَ نَسِيَهُ أَمْ لَمْ يَسْمَعْ مَا سَمِعَ أَصْحَابُهُ , فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ عَامًا أَوْ عَامَيْنِ شَهِدْتُهُ وَسُئِلَ عَنْهَا , فَقَالَ : " نُبِّئْتُ أَنَّهُ رُخِّصَ لَهُنَّ "
Tovus aytdi: Men Abdulloh ibn Umarning huzurida oʻtirgan edim, undan bu haqda — yaʼni hayzli ayolning (tavofsiz) qaytishi haqida — soʻraldi. U: «Bayt bilan eng oxirgisi boʻlgunicha turadi», dedi. Tovus aytdi: Bilmadim, Ibn Umar buni unutdimi yoki ashoblari eshitgan narsani eshitmadimi. Oradan bir yoki ikki yil oʻtgach, uning huzurida boʻldim va undan bu haqda soʻraldi. U: «Menga xabar berilishicha, ularga ruxsat berilgan ekan», dedi.Товус айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Умарнинг ҳузурида ўтирган эдим, ундан бу ҳақда — яъни ҳайзли аёлнинг (тавофсиз) қайтиши ҳақида — сўралди. У: «Байт билан энг охиргиси бўлгунича туради», деди. Товус айтди: Билмадим, Ибн Умар буни унутдими ёки ашоблари эшитган нарсани эшитмадими. Орадан бир ёки икки йил ўтгач, унинг ҳузурида бўлдим ва ундан бу ҳақда сўралди. У: «Менга хабар берилишича, уларга рухсат берилган экан», деди.