ثنا أَبُو رَوْقٍ الْهَرَّانِيُّ بِالْبَصْرَةِ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ رَوْحٍ , نَا سُفْيَانُ , عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ , سَمِعَ أَبَا الْمِنْهَالِ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ مُطْعِمٍ , يَقُولُ : بَاعَ شَرِيكٌ لِي دَرَاهِمَ فِي السُّوقِ بِنَسِيئَةٍ , فَقُلْتُ لا يَصْلُحُ هَذَا , فَقَالَ : لَقَدْ بِعْتُهَا فِي السُّوقِ فَمَا عَابَ ذَلِكَ عَلَيَّ أَحَدٌ , قَالَ : فَسَأَلْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ , فَقَالَ : قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَتَبَايَعُ هَذَا الْبَيْعَ , فَقَالَ : " مَا كَانَ يَدًا بِيَدٍ فَلَيْسَ بِهِ بَأْسٌ , وَمَا كَانَ نَسِيئَةً فَلا يَصْلُحُ ، وَالْقَ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ فَاسْأَلْهُ فَإِنَّهُ كَانَ أَعْلَمَنَا تِجَارَةً ، فَسَأَلْتُهُ ، فَقَالَ مثل ذَلِكَ "
Abul-Minhol Abdurrahmon ibn Mutʼim aytdi: Bir sherigim bozorda dirhamlarni nasiyaga sotdi. Men: «Bu toʻgʻri boʻlmaydi», dedim. U: «Men ularni bozorda sotdim, hech kim buni menga ayb qilmadi», dedi. Shunda men Baro ibn Ozibdan soʻradim. U dedi: Rasululloh ﷺ (Madinaga) keldilar, biz esa mana shu savdoni qilardik. U zot: «Qoʻlma-qoʻl boʻlgani zarar qilmaydi, nasiya boʻlgani esa toʻgʻri boʻlmaydi. Zayd ibn Arqamga yoʻliqib undan soʻra, chunki u bizning savdoni eng yaxshi biladiganimiz edi», dedilar. Men undan soʻradim, u ham shunga oʻxshashini aytdi.Абул-Минҳол Абдурраҳмон ибн Мутъим айтди: Бир шеригим бозорда дирҳамларни насияга сотди. Мен: «Бу тўғри бўлмайди», дедим. У: «Мен уларни бозорда сотдим, ҳеч ким буни менга айб қилмади», деди. Шунда мен Баро ибн Озибдан сўрадим. У деди: Расулуллоҳ ﷺ (Мадинага) келдилар, биз эса мана шу савдони қилардик. У зот: «Қўлма-қўл бўлгани зарар қилмайди, насия бўлгани эса тўғри бўлмайди. Зайд ибн Арқамга йўлиқиб ундан сўра, чунки у бизнинг савдони энг яхши биладиганимиз эди», дедилар. Мен ундан сўрадим, у ҳам шунга ўхшашини айтди.