نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ ، نَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ , نَا عَبْدُ الْحَمِيدِ . ح وَنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ نَا مُحَمَّدُ بْنُ حَمَّادِ بْنِ مَاهَانَ , نَا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبِرَكِيُّ , نَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ الْحَسَنِ الْهِلالِيُّ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ , عَنْ جَابِرٍ , قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " كُلُّ مَعْرُوفٍ صَدَقَةٌ , وَمَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ وَنَفْسِهِ كُتِبَ لَهُ صَدَقَةً , وَمَا وَقَى بِهِ الْمَرْءُ عِرْضَهُ كُتِبَ لَهُ بِهِ صَدَقَةً , وَمَا أَنْفَقَ الْمُؤْمِنُ مِنْ نَفَقَةٍ فَإِنَّ خَلَفَهَا عَلَى اللَّهِ ضَامِنٌ , إِلا مَا كَانَ فِي بُنْيَانٍ أَوْ مَعْصِيَةٍ " ، فَقُلْتُ لِمُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ : مَا يَعْنِي وَقَى بِهِ الرَّجُلُ عِرْضَهُ ؟ ، قَالَ : أَنْ يُعْطِيَ الشَّاعِرَ وَذَا اللِّسَانِ الْمُتَّقَى
Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Har bir yaxshilik sadaqadir. Kishi oʻz ahliga va oʻziga sarflagan narsa unga sadaqa qilib yoziladi. Kishi oʻz obroʻyini himoya qilgan narsa ham unga sadaqa qilib yoziladi. Moʻmin qanday nafaqa sarflasa, uning oʻrnini toʻldirishni Alloh zimmasiga olgandir — bino (qurish)ga yoki maʼsiyatga sarflanganidan boshqasi», dedilar. Men Muhammad ibn al-Munkadirga: «Kishining oʻz obroʻyini himoya qilgani nima degani?» dedim. U: «Shoirga va tilidan qoʻrqiladigan kishiga (biror narsa) berishidir», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир яхшилик садақадир. Киши ўз аҳлига ва ўзига сарфлаган нарса унга садақа қилиб ёзилади. Киши ўз обрўйини ҳимоя қилган нарса ҳам унга садақа қилиб ёзилади. Мўмин қандай нафақа сарфласа, унинг ўрнини тўлдиришни Аллоҳ зиммасига олгандир — бино (қуриш)га ёки маъсиятга сарфланганидан бошқаси», дедилар. Мен Муҳаммад ибн ал-Мункадирга: «Кишининг ўз обрўйини ҳимоя қилгани нима дегани?» дедим. У: «Шоирга ва тилидан қўрқиладиган кишига (бирор нарса) беришидир», деди.