Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ boshligʻi Abu Said boʻlgan bir sariyyani joʻnatdilar. U bir qishloq yonidan oʻtdi, qarasa, qishloq podshosini chayon chaqib olibdi. Biz ulardan taom soʻradik, ular bizni na taomlantirdilar, na tushirdilar. Qishloq ahlidan bir kishi yonimizdan oʻtib: «Ey arablar jamoasi, sizlarning ichingizda yaxshi afsun qila oladigan biror kishi bormi? Podsho oʻlyapti», dedi. Abu Said dedi: Men uning oldiga borib, unga Fotihatul-kitobni oʻqidim, u hushiga kelib sogʻaydi. Shunda ular bizga tushadigan joy va qoʻylar yubordilar. Men va sheriklarim taomni yedik, ammo ular Rasululloh ﷺ huzurlariga kelgunimizcha qoʻylardan yeyishdan bosh tortdilar. Men u zotga bu xabarni aytdim. U zot: «Uning afsun ekanini qayerdan bilding?» dedilar. Men: «Ey Rasululloh, koʻnglimga solingan bir narsa», dedim. U zot: «Bas, yenglar va qoʻylardan bizga ham yedirtiringlar», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бошлиғи Абу Саид бўлган бир сарийяни жўнатдилар. У бир қишлоқ ёнидан ўтди, қараса, қишлоқ подшосини чаён чақиб олибди. Биз улардан таом сўрадик, улар бизни на таомлантирдилар, на туширдилар. Қишлоқ аҳлидан бир киши ёнимиздан ўтиб: «Эй араблар жамоаси, сизларнинг ичингизда яхши афсун қила оладиган бирор киши борми? Подшо ўляпти», деди. Абу Саид деди: Мен унинг олдига бориб, унга Фотиҳатул-китобни ўқидим, у ҳушига келиб соғайди. Шунда улар бизга тушадиган жой ва қўйлар юбордилар. Мен ва шерикларим таомни едик, аммо улар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келгунимизча қўйлардан ейишдан бош тортдилар. Мен у зотга бу хабарни айтдим. У зот: «Унинг афсун эканини қаердан билдинг?» дедилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, кўнглимга солинган бир нарса», дедим. У зот: «Бас, енглар ва қўйлардан бизга ҳам едиртиринглар», дедилар.