Abu Shurayh al-Kaʼbiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Makkani harom qildilar: «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, unda qon toʻkmasin va undagi daraxtni kesmasin. Agar kimdir ruxsat izlab: ‹U Rasululloh ﷺga halol qilingan edi-ku›, desa, bas, Alloh uni menga kunduzning bir soatigina halol qildi, odamlarga halol qilgani yoʻq. U menga faqat bir soat halol qilindi, soʻng u qiyomat qoim boʻlgunicha haromdir. Yana, ey Xuzoa jamoasi, sizlar: bu oʻldirilgan kishi Huzayldandir, dedingiz; men esa uning diyatini toʻlovchiman. Bas, mening bu soʻzimdan keyin kimning yaqini oʻldirilsa, uning ahli ikki tanlov orasida ixtiyorlidir: yo diyat olsinlar, yo oʻldirsinlar», dedilar.Абу Шурайҳ ал-Каъбий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Маккани ҳаром қилдилар: «Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, унда қон тўкмасин ва ундаги дарахтни кесмасин. Агар кимдир рухсат излаб: ‹У Расулуллоҳ ﷺга ҳалол қилинган эди-ку›, деса, бас, Аллоҳ уни менга кундузнинг бир соатигина ҳалол қилди, одамларга ҳалол қилгани йўқ. У менга фақат бир соат ҳалол қилинди, сўнг у қиёмат қоим бўлгунича ҳаромдир. Яна, эй Хузоа жамоаси, сизлар: бу ўлдирилган киши Ҳузайлдандир, дедингиз; мен эса унинг диятини тўловчиман. Бас, менинг бу сўзимдан кейин кимнинг яқини ўлдирилса, унинг аҳли икки танлов орасида ихтиёрлидир: ё дият олсинлар, ё ўлдирсинлар», дедилар.