نَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ زَيْدٍ الْحِنَّائِيُّ , نَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَائِذٍ , نَا الْهَيْثَمُ بْنُ جَمِيلٍ , نَا الْعَلاءُ بْنُ الْحَارِثِ , عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ جَدِّهِ أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " قَضَى فِي الْعَيْنِ الْعَوْرَاءِ السَّادَّةِ لِمَكَانِهَا ، إِذَا طُمِسَتْ ، بِثُلُثِ دِيَتِهَا , وَفِي الْيَدِ الشَّلاءِ ، إِذَا قُطِعَتْ بِثُلُثِ ، دِيَتِهَا "
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz oʻrnida turgan, koʻrmaydigan koʻz mahv etilsa, uning diyatining uchdan biri toʻlanishiga; kesib tashlangan shol qoʻlga esa uning diyatining uchdan biri toʻlanishiga hukm qildilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз ўрнида турган, кўрмайдиган кўз маҳв этилса, унинг диятининг учдан бири тўланишига; кесиб ташланган шол қўлга эса унинг диятининг учдан бири тўланишига ҳукм қилдилар.