Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺning qilichlari dastasidan ikkita yozuv topildi. (Birida): «Yer yuzidagi eng qattiq tajovuzkor kishi — oʻzini urmagan kishini uradigan, oʻzini oʻldirmagan kishini oʻldiradigan va oʻziga neʼmat bergan (xoja)laridan boshqasiga vilo bogʻlaydigan kishidir. Kim shuni qilsa, u Allohga va Uning rasullariga kufr keltiribdi. Alloh undan na farz, na nafl (amalini) qabul qiladi». Ikkinchisida esa: «Moʻminlarning qonlari teng, ularning eng pasti (bergan) zimmasi ham (hammasi uchun) amal qiladi. Musulmon kofir uchun oʻldirilmaydi, ahdida turgan zimmiy ham (oʻldirilmaydi). Ikki millat ahli bir-biriga merosxoʻr boʻlmaydi», (deyilgan edi). Bu qisqartirilgandir.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг қиличлари дастасидан иккита ёзув топилди. (Бирида): «Ер юзидаги энг қаттиқ тажовузкор киши — ўзини урмаган кишини урадиган, ўзини ўлдирмаган кишини ўлдирадиган ва ўзига неъмат берган (хожа)ларидан бошқасига вило боғлайдиган кишидир. Ким шуни қилса, у Аллоҳга ва Унинг расулларига куфр келтирибди. Аллоҳ ундан на фарз, на нафл (амалини) қабул қилади». Иккинчисида эса: «Мўминларнинг қонлари тенг, уларнинг энг пасти (берган) зиммаси ҳам (ҳаммаси учун) амал қилади. Мусулмон кофир учун ўлдирилмайди, аҳдида турган зиммий ҳам (ўлдирилмайди). Икки миллат аҳли бир-бирига меросхўр бўлмайди», (дейилган эди). Бу қисқартирилгандир.