Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ikki ayoldan biri ikkinchisini chodir ustuni bilan urib oʻldirib qoʻydi. Shunda Rasululloh ﷺ diyatni qotil ayolning asabalari zimmasiga hukm qildilar, qornidagi (homila) uchun esa bir gʻurra (hukm qildilar). Aʼrobiy: «Na yegan, na ichgan, na qichqirgan va na ovoz chiqargan kimsaning diyatini men toʻlaymanmi? Bunaqasi behuda ketishi kerak», dedi. Rasululloh ﷺ: «Aʼrobiylarning sajesiga oʻxshagan sajemi bu?» dedilar va qornidagi (homila) haqida bir gʻurrani hukm qildilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, икки аёлдан бири иккинчисини чодир устуни билан уриб ўлдириб қўйди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ диятни қотил аёлнинг асабалари зиммасига ҳукм қилдилар, қорнидаги (ҳомила) учун эса бир ғурра (ҳукм қилдилар). Аъробий: «На еган, на ичган, на қичқирган ва на овоз чиқарган кимсанинг диятини мен тўлайманми? Бунақаси беҳуда кетиши керак», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аъробийларнинг сажесига ўхшаган сажеми бу?» дедилар ва қорнидаги (ҳомила) ҳақида бир ғуррани ҳукм қилдилар.