نَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْفَارِسِيُّ , نَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , نَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ , أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلا مِنْ جُذَامٍ , يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ عَدِيٌّ : " أَنَّهُ رَمَى امْرَأَةً لَهُ بِحَجَرٍ فَمَاتَتْ , فَتَبِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتَبُوكَ فَقَصَّ عَلَيْهِ أَمْرَهُ , فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : تَعْقِلُهَا وَلا تَرِثُهَا "
Abdurrahmon ibn Harmala Juzomdan boʻlgan bir kishini, ularning ichidan Adiy deb ataladigan bir kishi haqida rivoyat qilayotganini eshitdi: U oʻz xotiniga tosh otgan edi, ayol vafot etdi. Shunda u Tabukda Rasululloh ﷺning ortidan borib, ishini u zotga soʻzlab berdi. Rasululloh ﷺ unga: «Uning diyatini toʻlaysan, ammo unga meros boʻlmaysan», dedilar.Абдурраҳмон ибн Ҳармала Жузомдан бўлган бир кишини, уларнинг ичидан Адий деб аталадиган бир киши ҳақида ривоят қилаётганини эшитди: У ўз хотинига тош отган эди, аёл вафот этди. Шунда у Табукда Расулуллоҳ ﷺнинг ортидан бориб, ишини у зотга сўзлаб берди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Унинг диятини тўлайсан, аммо унга мерос бўлмайсан», дедилар.