Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytdi: Safvon ibn Umayya ibn Xalaf masjidda uxlab yotgan, kiyimlari boshi ostida edi. Bir oʻgʻri kelib ularni oldi. U Nabiy ﷺning huzurlariga keltirildi, oʻgʻri iqror boʻldi va Nabiy ﷺ uning kesilishiga buyurdilar. Shunda Safvon: «Ey Allohning Rasuli, arablardan bir kishining (qoʻli) mening kiyimim uchun kesiladimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Buni sen uni olib kelishingdan avval (qilsang boʻlmasmidi)?» dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Ish voliyga yetmagunicha shafoat qilinglar; voliyga yetkazilgach, u avf qilsa, Alloh uni avf qilmasin!» dedilar. Soʻng uning boʻgʻimdan kesilishiga buyurdilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтди: Сафвон ибн Умайя ибн Халаф масжидда ухлаб ётган, кийимлари боши остида эди. Бир ўғри келиб уларни олди. У Набий ﷺнинг ҳузурларига келтирилди, ўғри иқрор бўлди ва Набий ﷺ унинг кесилишига буюрдилар. Шунда Сафвон: «Эй Аллоҳнинг Расули, араблардан бир кишининг (қўли) менинг кийимим учун кесиладими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни сен уни олиб келишингдан аввал (қилсанг бўлмасмиди)?» дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Иш волийга етмагунича шафоат қилинглар; волийга етказилгач, у авф қилса, Аллоҳ уни авф қилмасин!» дедилар. Сўнг унинг бўғимдан кесилишига буюрдилар.