Nofeʼ aytdi: Ibn Umarning bir quli qochib ketdi. U Oishaning qullarining oldidan oʻtib, ulardan ichida xurmo bor bir xaltani oʻgʻirladi va ularning eshagiga mindi. U Ibn Umarga keltirildi, u esa uni Madinaning amiri Saʼid ibn Osga yubordi. Saʼid: «Biz qochoq (qul)ning qoʻlini kesmaymiz», dedi. Oisha ham unga: «Mening qullarim — sening qullaring. U ochiqqan va oʻziga yetkazib olish uchun eshakka mingan, xolos; uning qoʻlini kesma», deb (odam) yubordi. Shunda ham Ibn Umar uning qoʻlini kesdi.Нофеъ айтди: Ибн Умарнинг бир қули қочиб кетди. У Оишанинг қулларининг олдидан ўтиб, улардан ичида хурмо бор бир халтани ўғирлади ва уларнинг эшагига минди. У Ибн Умарга келтирилди, у эса уни Мадинанинг амири Саъид ибн Осга юборди. Саъид: «Биз қочоқ (қул)нинг қўлини кесмаймиз», деди. Оиша ҳам унга: «Менинг қулларим — сенинг қулларинг. У очиққан ва ўзига етказиб олиш учун эшакка минган, холос; унинг қўлини кесма», деб (одам) юборди. Шунда ҳам Ибн Умар унинг қўлини кесди.