نَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مُسْلِمٍ , ثنا حَجَّاجٌ , عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ , أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ , عَنِ الْمُلاعَنَةِ وَعَنِ السُّنَّةِ فِيهَا ، عَنْ حَدِيثِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ ، أَنَّ رَجُلا مِنَ الأَنْصَارِ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، " أَرَأَيْتَ رَجُلا وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلا أَيَقْتُلُهَا فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ بِهَا ؟ ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي شَأْنِهِمَا مَا ذُكِرَ فِي الْقُرْآنِ مِنْ أَمْرِ الْمُتَلاعِنَيْنِ , فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : قَدْ قَضَى اللَّهُ فِيكَ وَفِي امْرَأَتِكَ , فَتَلاعَنَا فِي الْمَسْجِدِ وَأَنَا شَاهِدٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَكَانَتِ السُّنَّةُ بَعْدُ فِيهِمَا أَنْ يُفَرَّقَ بَيْنَ الْمُتَلاعِنَيْنِ , وَكَانَتْ حَامِلا فَأَنْكَرَهُ ، فَكَانَ ابْنُهَا يُدْعَى إِلَى أُمِّهِ ، ثُمَّ جَرَتِ السُّنَّةُ فِي أَنَّهَا تَرِثُهُ وَيَرِثُ مَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ مِنْهَا "
Ibn Shihob liʼon va undagi sunnat haqida, Sahl ibn Saʼd as-Soidiyning hadisidan xabar berdiki, ansorlardan bir kishi Nabiy ﷺning oldiga kelib: «Ey Allohning Rasuli, bir kishi oʻz xotini bilan (begona) bir erkakni topsa — uni oʻldiradimi, keyin sizlar uni oʻldirasizlarmi, yoki u nima qilsin?» dedi. Shunda Alloh ularning ishida — Qurʼonda liʼon qilishuvchilar haqida zikr qilingan (narsa)ni — nozil qildi. Rasululloh ﷺ unga: «Alloh sen va xotining haqida hukm chiqardi», dedilar. Bas, ikkovi masjidda liʼon qildilar, men esa Rasululloh ﷺning huzurida guvoh edim. Shundan keyin ular haqida sunnat — liʼon qilishuvchilarni ajratish boʻldi. U (ayol) homilador edi, u (er) esa (bolani) inkor qildi. Bas, uning oʻgʻli onasiga (nisbat berib) chaqirilar edi. Soʻng sunnat shu boʻldiki, u (ona) undan meros oladi, u (oʻgʻil) ham undan — Alloh unga farz qilganini — meros oladi.Ибн Шиҳоб лиъон ва ундаги суннат ҳақида, Саҳл ибн Саъд ас-Соидийнинг ҳадисидан хабар бердики, ансорлардан бир киши Набий ﷺнинг олдига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бир киши ўз хотини билан (бегона) бир эркакни топса — уни ўлдирадими, кейин сизлар уни ўлдирасизларми, ёки у нима қилсин?» деди. Шунда Аллоҳ уларнинг ишида — Қуръонда лиъон қилишувчилар ҳақида зикр қилинган (нарса)ни — нозил қилди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Аллоҳ сен ва хотининг ҳақида ҳукм чиқарди», дедилар. Бас, иккови масжидда лиъон қилдилар, мен эса Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурида гувоҳ эдим. Шундан кейин улар ҳақида суннат — лиъон қилишувчиларни ажратиш бўлди. У (аёл) ҳомиладор эди, у (эр) эса (болани) инкор қилди. Бас, унинг ўғли онасига (нисбат бериб) чақирилар эди. Сўнг суннат шу бўлдики, у (она) ундан мерос олади, у (ўғил) ҳам ундан — Аллоҳ унга фарз қилганини — мерос олади.