Amr ibn Shuayb otasidan, u esa bobosi (Abdulloh ibn Amr roziyallohu anhumo)dan rivoyat qiladi: Ansorlardan, Bani Zurayqdan boʻlgan bir kishi xotinini (zinoda) aybladi va Nabiy ﷺning oldiga keldi; u zot buni unga toʻrt marta takrorladilar. Shunda Alloh liʼon oyatini nozil qildi. Rasululloh ﷺ: «Soʻrovchi qani? Allohdan ulugʻ bir ish nozil boʻldi», dedilar. Kishi u bilan liʼon qilishdan boshqasiga koʻnmadi, ayol ham oʻzidan azobni daf qilishdan boshqasiga koʻnmadi. Bas, ikkovi liʼon qildilar. Rasululloh ﷺ: «Agar u sargʻishroq, burni pachoqroq, suyaklari nozik (bola) keltirsa, u liʼon qilgan (er)nikidir; agar kulrang tuyadek qora (bola) keltirsa, u boshqaninikidir», dedilar. Bas, u kulrang tuyadek qora (bola) keltirdi. Rasululloh ﷺ uni chaqirtirib, uni onasining asabasiga (nisbat berib) qoʻydilar va: «Agar oʻtib ketgan qasamlar boʻlmaganida, mening u haqda shunday-shunday (ishim) boʻlar edi», dedilar. Ikkovining lafzi bir xildir.Амр ибн Шуайб отасидан, у эса бобоси (Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилади: Ансорлардан, Бани Зурайқдан бўлган бир киши хотинини (зинода) айблади ва Набий ﷺнинг олдига келди; у зот буни унга тўрт марта такрорладилар. Шунда Аллоҳ лиъон оятини нозил қилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сўровчи қани? Аллоҳдан улуғ бир иш нозил бўлди», дедилар. Киши у билан лиъон қилишдан бошқасига кўнмади, аёл ҳам ўзидан азобни даф қилишдан бошқасига кўнмади. Бас, иккови лиъон қилдилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у сарғишроқ, бурни пачоқроқ, суяклари нозик (бола) келтирса, у лиъон қилган (эр)никидир; агар кулранг туядек қора (бола) келтирса, у бошқаниникидир», дедилар. Бас, у кулранг туядек қора (бола) келтирди. Расулуллоҳ ﷺ уни чақиртириб, уни онасининг асабасига (нисбат бериб) қўйдилар ва: «Агар ўтиб кетган қасамлар бўлмаганида, менинг у ҳақда шундай-шундай (ишим) бўлар эди», дедилар. Икковининг лафзи бир хилдир.