نَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، نَا أَبُو بَكْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَلْخِيُّ , حَدَّثَنِي أَبُو صَالِحٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ ، بِبَلْخَ , نَا الْوَلِيدُ بْنُ سَلَمَةَ الأَزْدِيُّ , نَا يُونُسُ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " بَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ ، فَكَانَ فِيمَا عَهَدَ إِلَيْهِ ، أَنْ لا يُطَلِّقَ الرَّجُلُ مَنْ لا يَتَزَوَّجُ ، وَلا يُعْتِقَ مَنْ لا يَمْلِكُ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ Abu Sufyon ibn Harbni (voliy qilib) yubordilar; unga topshirgan ahdlari orasida shu ham bor edi: kishi oʻzi uylanmagan (ayol)ni taloq qilmasin va oʻzi egalik qilmagan (qul)ni ozod qilmasin», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ Абу Суфён ибн Ҳарбни (волий қилиб) юбордилар; унга топширган аҳдлари орасида шу ҳам бор эди: киши ўзи уйланмаган (аёл)ни талоқ қилмасин ва ўзи эгалик қилмаган (қул)ни озод қилмасин», деди.