نَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ ، نَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ عُتْبَةَ , نَا مَعْمَرُ بْنُ بَكَّارٍ , نَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا سُفْيَانَ عَلَى نَجْرَانَ الْيَمَنِ عَلَى صَلاتِهَا وَحَرْبِهَا وَصَدَقَاتِهَا , وَبَعَثَ مَعَهُ رَاشِدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ، وَكَانَ إِذَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : رَاشِدٌ خَيْرٌ مِنْ سُلَيْمٍ , وَأَبُو سُفْيَانَ خَيْرٌ مِنْ عُرَيْنَةَ , فَكَانَ فِيمَا عَهَدَ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ أَوْصَاهُ بِتَقْوَى اللَّهِ , وَقَالَ : لا يُطَلِّقُ رَجُلٌ مَا لا يَنْكِحُ , وَلا يُعْتِقُ مَا لا يَمْلِكُ , وَلا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Abu Sufyonni Yaman Najroniga — uning namozi, urushi va sadaqalari ustidan (voliy qilib) yubordilar hamda u bilan birga Roshid ibn Abdullohni yubordilar. Rasululloh ﷺ uni zikr qilganlarida: ‹Roshid Sulaymdan yaxshiroq, Abu Sufyon esa Uraynadan yaxshiroqdir›, der edilar. Abu Sufyonga topshirgan ahdlari orasida uni Allohdan qoʻrqishga buyurdilar va: ‹Kishi oʻzi nikohlamagan (ayol)ni taloq qilmasin, oʻzi egalik qilmagan (qul)ni ozod qilmasin va Allohga maʼsiyat (boʻlgan ish)da nazr yoʻq›, dedilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Абу Суфённи Яман Нажронига — унинг намози, уруши ва садақалари устидан (волий қилиб) юбордилар ҳамда у билан бирга Рошид ибн Абдуллоҳни юбордилар. Расулуллоҳ ﷺ уни зикр қилганларида: ‹Рошид Сулаймдан яхшироқ, Абу Суфён эса Урайнадан яхшироқдир›, дер эдилар. Абу Суфёнга топширган аҳдлари орасида уни Аллоҳдан қўрқишга буюрдилар ва: ‹Киши ўзи никоҳламаган (аёл)ни талоқ қилмасин, ўзи эгалик қилмаган (қул)ни озод қилмасин ва Аллоҳга маъсият (бўлган иш)да назр йўқ›, дедилар», деди.