حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَشِّرٍ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ , نا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَرَّاقُ الثَّقَفِيُّ , عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " تُصَلِّي الْمُسْتَحَاضَةُ وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ " . حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ , قَالَ : جِئْنَا مِنْ عِنْدَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ دَاوُدَ الْخُرَيْبِيِّ إِلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ , فَقَالَ : مِنْ أَيْنَ جِئْتُمْ ؟ قُلْنَا : مِنْ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دَاوُدَ , فَقَالَ : مَا حَدَّثَكُمْ ؟ قُلْنَا حَدَّثَنَا عَنِ الأَعْمَشِ , عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ . الْحَدِيثَ . فَقَالَ يَحْيَى : أَمَا إِنَّ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ كَانَ أَعْلَمَ النَّاسِ بِهَذَا زَعَمَ أَنَّ حَبِيبَ بْنَ أَبِي ثَابِتٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ شَيْئًا . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ , قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ السِّجِسْتَانِيَّ , يَقُولُ : وَمِمَّا يَدُلُّ عَلَى ضَعْفِ حَدِيثِ الأَعْمَشِ هَذَا , أَنَّ حَفْصَ بْنَ غِيَاثٍ وَقَفَهُ عَنِ الأَعْمَشِ وَأَنْكَرَ أَنْ يَكُونَ مَرْفُوعًا أَوَّلُهُ وَأَنْكَرَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْوُضُوءُ عِنْدَ كُلِّ صَلاةٍ , وَدَلَّ عَلَى ضَعْفِ حَدِيثِ حَبِيبٍ , عَنْ عُرْوَةَ أَيْضًا أَنَّ الزُّهْرِيَّ رَوَاهُ عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , وَقَالَ فِيهِ : فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاةٍ , هَذَا كُلُّهُ قَوْلِ أَبِي دَاوُدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Istihozali ayol namoz oʻqiydi, garchi boʻyraga qon tomsa ham», dedilar. Abdurrahmon ibn Bishr ibn Hakam aytdi: Biz Abdurrahmon ibn Dovud al-Xuraybiy huzuridan Yahyo ibn Said al-Qattonning oldiga keldik. U: «Qayerdan keldingiz?» dedi. Biz: «Abdulloh ibn Dovudning huzuridan», dedik. U: «U sizlarga nima aytib berdi?» dedi. Biz: «Bizga Aʼmashdan, u Habib ibn Abu Sobitdan, u Urvadan, u Oishadan — hadisni aytib berdi», dedik. Shunda Yahyo: «Bilinglarki, bu haqda odamlarning eng bilimlisi Sufyon Savriy edi; u Habib ibn Abu Sobit Urva ibn Zubayrdan hech narsa eshitmagan, degan», dedi. Muhammad ibn Maxlad aytdi: Men Abu Dovud as-Sijistoniyning shunday deganini eshitdim: Aʼmashning bu hadisi zaifligiga dalolat qiladigan narsalardan biri shuki, Hafs ibn Gʻiyos uni Aʼmashdan mavquf qilgan, uning avvali marfuʼ boʻlishini inkor qilgan va unda har namoz uchun tahorat olish (zikr etilganini) inkor qilgan. Habibning Urvadan (qilgan rivoyati) zaifligiga yana shu dalolat qiladiki, Zuhriy uni Urvadan, u Oishadan rivoyat qilib, unda: «U har namoz uchun gʻusl qilar edi», degan. Bularning barchasi Abu Dovudning soʻzidir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Истиҳозали аёл намоз ўқийди, гарчи бўйрага қон томса ҳам», дедилар. Абдурраҳмон ибн Бишр ибн Ҳакам айтди: Биз Абдурраҳмон ибн Довуд ал-Хурайбий ҳузуридан Яҳё ибн Саид ал-Қаттоннинг олдига келдик. У: «Қаердан келдингиз?» деди. Биз: «Абдуллоҳ ибн Довуднинг ҳузуридан», дедик. У: «У сизларга нима айтиб берди?» деди. Биз: «Бизга Аъмашдан, у Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Урвадан, у Оишадан — ҳадисни айтиб берди», дедик. Шунда Яҳё: «Билингларки, бу ҳақда одамларнинг энг билимлиси Суфён Саврий эди; у Ҳабиб ибн Абу Собит Урва ибн Зубайрдан ҳеч нарса эшитмаган, деган», деди. Муҳаммад ибн Махлад айтди: Мен Абу Довуд ас-Сижистонийнинг шундай деганини эшитдим: Аъмашнинг бу ҳадиси заифлигига далолат қиладиган нарсалардан бири шуки, Ҳафс ибн Ғиёс уни Аъмашдан мавқуф қилган, унинг аввали марфуъ бўлишини инкор қилган ва унда ҳар намоз учун таҳорат олиш (зикр этилганини) инкор қилган. Ҳабибнинг Урвадан (қилган ривояти) заифлигига яна шу далолат қиладики, Зуҳрий уни Урвадан, у Оишадан ривоят қилиб, унда: «У ҳар намоз учун ғусл қилар эди», деган. Буларнинг барчаси Абу Довуднинг сўзидир.