حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ ، نَا يَحْيَى بْنُ الْفَضْلِ الْخَرَقِيُّ , نَا أَبُو عَامِرٍ ، نَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ , عَنِ ابْنِ حَرْمَلَةَ , أَنَّ رَجُلا سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيِّبِ ، فَقَالَ : " إِنِّي قُلْتُ عَلَيَّ الْمَشْيِ إِلَى الْكَعْبَةِ , فَقَالَ سَعِيدٌ : قُلْتَ عَلَيَّ نَذْرٌ ؟ ، قَالَ الرَّجُلُ : لا , فَقَالَ : لَيْسَ عَلَيْكَ شَيْءٌ "
Ibn Harmaladan rivoyat qilinadiki, bir kishi Said ibn al-Musayyabdan soʻrab: «Men: Zimmamda Kaʼbaga piyoda borish (bor), dedim», dedi. Said: «Zimmamda nazr bor, dedingmi?», dedi. Kishi: «Yoʻq», dedi. U: «Sening zimmangda hech narsa yoʻq», dedi.Ибн Ҳармаладан ривоят қилинадики, бир киши Саид ибн ал-Мусайябдан сўраб: «Мен: Зиммамда Каъбага пиёда бориш (бор), дедим», деди. Саид: «Зиммамда назр бор, дедингми?», деди. Киши: «Йўқ», деди. У: «Сенинг зиммангда ҳеч нарса йўқ», деди.