Ibn Abbosdan rivoyat qilinadi: Bir kishining xotini bor edi, u undan ikki farzand tuqqan edi. U ayol Rasululloh ﷺ ga ozor berar edi; u zot uni qaytarardilar, u qaytmas edi, koyirdilar, u tiyilmas edi. U aytdi: Bir kuni u yana u zotni (yomonlab) tilga oldi. Shunda u kishi ketmon bilan uning oldiga borib, uni ayolning qorniga qoʻydi, soʻng uning ustiga bosdi, hatto uni teshib oʻtdi. Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻlinglar, guvoh boʻlinglarki, uning qoni hadardir», dedilar. Yana shu sanad bilan shuning misli rivoyat qilingan.Ибн Аббосдан ривоят қилинади: Бир кишининг хотини бор эди, у ундан икки фарзанд туққан эди. У аёл Расулуллоҳ ﷺ га озор берар эди; у зот уни қайтарардилар, у қайтмас эди, койирдилар, у тийилмас эди. У айтди: Бир куни у яна у зотни (ёмонлаб) тилга олди. Шунда у киши кетмон билан унинг олдига бориб, уни аёлнинг қорнига қўйди, сўнг унинг устига босди, ҳатто уни тешиб ўтди. Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўлинглар, гувоҳ бўлингларки, унинг қони ҳадардир», дедилар. Яна шу санад билан шунинг мисли ривоят қилинган.