حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ , عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ جَدِّهِ , قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ صَلَّى صَلاةً مَكْتُوبَةً أَوْ تَطَوُّعًا فَلْيَقْرَأْ فِيهَا بِ أُمِّ الْكِتَابِ وَسُورَةً مَعَهَا , فَإِنِ انْتَهَى إِلَى أُمِّ الْكِتَابِ فَقَدْ أَجْزَى , وَمَنْ صَلَّى صَلاةً مَعَ إِمَامٍ يَجْهَرُ , فَلْيَقْرَأْ بِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ فِي بَعْضِ سَكَتَاتِهِ , فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ فَصَلاتُهُ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ " . مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ ضَعِيفٌ
Amr ibn Shuayb otasidan, u bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ: «Kim farz yoki nafl namoz oʻqisa, unda Ummul-kitobni va u bilan birga bir surani oʻqisin. Agar Ummul-kitob bilan cheklansa, kifoya qiladi. Kim ovoz chiqarib oʻqiydigan imom bilan namoz oʻqisa, uning baʼzi sukutlarida Fotihatul-kitobni oʻqisin; agar shunday qilmasa, uning namozi noqis, toʻliq emasdir», dedilar. Muhammad ibn Abdulloh ibn Ubayd ibn Umayr — zaifdir.Амр ибн Шуайб отасидан, у бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким фарз ёки нафл намоз ўқиса, унда Уммул-китобни ва у билан бирга бир сурани ўқисин. Агар Уммул-китоб билан чекланса, кифоя қилади. Ким овоз чиқариб ўқийдиган имом билан намоз ўқиса, унинг баъзи сукутларида Фотиҳатул-китобни ўқисин; агар шундай қилмаса, унинг намози ноқис, тўлиқ эмасдир», дедилар. Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Убайд ибн Умайр — заифдир.