حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عِيسَى بْنِ أَبِي حَيَّةَ ، نا أبِي , ثنا إِسْحَاقُ بْنُ أَبِي إِسْرَائِيلَ , ثنا رِبْعِيُّ بْنُ الْجَارُودِ الْهُذَلِيُّ , ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي الْحَجَّاجِ , حَدَّثَنِي الْجَارُودُ بْنُ أَبِي سَبْرَةَ , حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ , " أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَافَرَ فَأَرَادَ أَنْ يَتَطَوَّعَ لِلصَّلاةِ اسْتَقْبَلَ بِنَاقَتِهِ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ "
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ safarga chiqib, nafl namoz oʻqimoqchi boʻlsalar, tuyalarini qiblaga qaratib, takbir aytar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқиб, нафл намоз ўқимоқчи бўлсалар, туяларини қиблага қаратиб, такбир айтар эдилар.