حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ , نا أَبِي , وَشُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ , قَالا : نا اللَّيْثُ , نا خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ , عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلالٍ , عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ , عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ , قَالَ : خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا , فَقَرَأَ ص , فَلَمَّا مَرَّ بِالسَّجْدَةِ نزل فَسَجَدَ وَسَجَدْنَاهَا مَعَهُ , وَقَرَأَهَا مَرَّةً أُخْرَى , فَلَمَّا بَلَغَ السَّجْدَةَ تَشِزْنَا لِلسُّجُودِ , فَلَمَّا رَآنَا قَالَ : " إِنَّمَا هِيَ تَوْبَةُ نَبِيٍّ , وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَدِ اسْتَعْدَدْتُمْ لِلسُّجُودِ , فَنَزَلَ وَسَجَدَ وَسَجَدْنَا "
Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ bizga xutba qildilar va «Sod»ni oʻqidilar. Sajdadan oʻtganlarida (minbardan) tushib sajda qildilar, biz ham u zot bilan birga sajda qildik. Uni boshqa bir safar yana oʻqidilar; sajdaga yetganlarida biz sajdaga shaylandik. U zot bizni shunday koʻrib: «Bu faqat bir paygʻambarning tavbasidir, lekin men sizlarni sajdaga tayyorlanib turganingizni koʻryapman», dedilar-da, (minbardan) tushib sajda qildilar, biz ham sajda qildik.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилдилар ва «Сод»ни ўқидилар. Саждадан ўтганларида (минбардан) тушиб сажда қилдилар, биз ҳам у зот билан бирга сажда қилдик. Уни бошқа бир сафар яна ўқидилар; саждага етганларида биз саждага шайландик. У зот бизни шундай кўриб: «Бу фақат бир пайғамбарнинг тавбасидир, лекин мен сизларни саждага тайёрланиб турганингизни кўряпман», дедилар-да, (минбардан) тушиб сажда қилдилар, биз ҳам сажда қилдик.