نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ ، أَخْبَرَنَا أَبِي ، وَشُعَيْبٌ ، قَالا : أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ ، وَثنا خَالِدٌ هُوَ يَزِيدُ ، عَنِ ابْنِ أَبِي هِلالٍ وَهُوَ سَعِيدٌ ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، أَنَّهُ قَالَ : " خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَقَرَأَ ص فَلَمَّا مَرَّ بِالسَّجْدَةِ نَزَلَ فَسَجَدَ ، وَسَجَدْنَا مَعَهُ ، وَقَرَأَ بِهَا مَرَّةً أُخْرَى ، فَلَمَّا بَلَغَ السَّجْدَةَ تَيَسَّرْنَا لِلسُّجُودِ ، فَلَمَّا رَآنَا قَالَ : " إِنَّمَا هِيَ تَوْبَةُ نَبِيٍّ ، وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَدِ اسْتَعْدَدْتُمْ لِلسُّجُودِ " ، فَنَزَلَ وَسَجَدَ وَسَجَدْنَا
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdiki: Rasululloh ﷺ bir kuni bizga xutba qildilar va «Sod» (surasi)ni oʻqidilar. Sajda (oyati)ga yetganlarida (minbardan) tushib, sajda qildilar, biz ham u zot bilan birga sajda qildik. Boshqa bir marta yana uni oʻqidilar; sajda (oyati)ga yetganlarida biz sajdaga tayyorlandik. U zot bizni koʻrib: «Bu faqat bir paygʻambarning tavbasidir, lekin men sizlarni sajdaga hozirlanganingizni koʻryapman», dedilar-da, (minbardan) tushib, sajda qildilar, biz ham sajda qildik.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтдики: Расулуллоҳ ﷺ бир куни бизга хутба қилдилар ва «Сод» (сураси)ни ўқидилар. Сажда (ояти)га етганларида (минбардан) тушиб, сажда қилдилар, биз ҳам у зот билан бирга сажда қилдик. Бошқа бир марта яна уни ўқидилар; сажда (ояти)га етганларида биз саждага тайёрландик. У зот бизни кўриб: «Бу фақат бир пайғамбарнинг тавбасидир, лекин мен сизларни саждага ҳозирланганингизни кўряпман», дедилар-да, (минбардан) тушиб, сажда қилдилар, биз ҳам сажда қилдик.