حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ ، حَدَّثَنِي خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ ، عَنْ سَعِيدٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي هِلَالٍ ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، أَنَّهُ قَالَ : خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَقَرَأَ ص ، فَلَمَّا مَرَّ بِالسَّجْدَةِ، نَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدْنَا مَعَهُ، وَقَرَأَهَا مَرَّةً أُخْرَى، فَلَمَّا بَلَغَ السَّجْدَةَ تَيَسَّرْنَا لِلسُّجُودِ فَلَمَّا رَآنَا، قَالَ : " إِنَّمَا هِيَ تَوْبَةُ نَبِيٍّ، وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَدْ اسْتَعْدَدْتُمْ لِلسُّجُودِ "، فَنَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدْنَا
Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ bizga xutba qildilar va «Sod» (surasi)ni oʻqidilar. Sajda (oyati)ga yetganlarida, (minbardan) tushib sajda qildilar, biz ham u zot bilan birga sajda qildik. Uni boshqa bir safar yana oʻqidilar. Sajdaga yetganlarida, biz sajdaga shaylandik. U zot bizni koʻrib: «Bu faqat bir paygʻambarning tavbasidir, lekin men sizlarni sajdaga tayyorlanib turganingizni koʻryapman», dedilar-da, (minbardan) tushib sajda qildilar, biz ham sajda qildik.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилдилар ва «Сод» (сураси)ни ўқидилар. Сажда (ояти)га етганларида, (минбардан) тушиб сажда қилдилар, биз ҳам у зот билан бирга сажда қилдик. Уни бошқа бир сафар яна ўқидилар. Саждага етганларида, биз саждага шайландик. У зот бизни кўриб: «Бу фақат бир пайғамбарнинг тавбасидир, лекин мен сизларни саждага тайёрланиб турганингизни кўряпман», дедилар-да, (минбардан) тушиб сажда қилдилар, биз ҳам сажда қилдик.