Yazid ibn al-Asvad (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Minoda bomdod namozini oʻqidilar-da, burildilar va odamlarning orqasida ikki kishini koʻrdilar. Ularni chaqirdilar; ikkovi yelkalari titragan holda keltirildi. U zot: «Odamlar bilan namoz oʻqishdan sizlarni nima toʻsdi?» dedilar. Ular: «Biz manzillarda oʻqib boʻlgan edik», dedilar. U zot: «Unday qilmanglar. Biringiz oʻz manzilida oʻqib, soʻng imom bilan namozga yetsa, u bilan (birga) oʻqisin; zero bu unga nafl boʻladi», dedilar. Boshqa bir rivoyatda: «U bilan (birga) oʻqinglar va uni nafl qilinglar», deyilgan. Bu ikkovga Abu Osim an-Nabil Savriydan (rivoyat qilib) muxolafat qildi.Язид ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Минода бомдод намозини ўқидилар-да, бурилдилар ва одамларнинг орқасида икки кишини кўрдилар. Уларни чақирдилар; иккови елкалари титраган ҳолда келтирилди. У зот: «Одамлар билан намоз ўқишдан сизларни нима тўсди?» дедилар. Улар: «Биз манзилларда ўқиб бўлган эдик», дедилар. У зот: «Ундай қилманглар. Бирингиз ўз манзилида ўқиб, сўнг имом билан намозга етса, у билан (бирга) ўқисин; зеро бу унга нафл бўлади», дедилар. Бошқа бир ривоятда: «У билан (бирга) ўқинглар ва уни нафл қилинглар», дейилган. Бу икковга Абу Осим ан-Набил Саврийдан (ривоят қилиб) мухолафат қилди.