حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ , نا مُعَلَّى , نا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ , عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ , عَنْ مَكْحُولٍ , عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ , وَشَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ , قَالا : " الشَّفَقُ شَفَقَانِ : الْحُمْرَةُ وَالْبَيَاضُ فَإِذَا غَابَتِ الْحُمْرَةُ حَلَّتِ الصَّلاةُ , وَالْفَجْرُ فَجْرَانِ : الْمُسْتَطِيلُ وَالْمُعْتَرِضُ فَإِذَا انْصَدَعَ الْمُعْتَرِضُ حَلَّتِ الصَّلاةُ "
Ubada ibn Somit va Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhumo) aytdilar: Shafaq ikkitadir: qizillik va oqlik; qizillik gʻoyib boʻlsa, namoz halol boʻladi. Fajr ham ikkitadir: choʻziluvchisi va koʻndalangi; koʻndalangi yorilsa, namoz halol boʻladi.Убада ибн Сомит ва Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳумо) айтдилар: Шафақ иккитадир: қизиллик ва оқлик; қизиллик ғойиб бўлса, намоз ҳалол бўлади. Фажр ҳам иккитадир: чўзилувчиси ва кўндаланги; кўндаланги ёрилса, намоз ҳалол бўлади.