حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْمَحَامِلِيُّ , وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْبَاهِلِيُّ , قَالا : نا أَبُو عُتْبَةَ أَحْمَدُ بْنُ الْفَرَجِ ثنا بَقِيَّةُ , ثنا الزُّبَيْدِيُّ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ سَالِمٍ , عَنْ أَبِيهِ , قَالَ : كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى إِذَا كَانَتَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ كَبَّرَ , ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَهُمَا كَذَلِكَ , ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ صُلْبَهُ رَفَعَهُمَا حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ , ثُمَّ قَالَ : " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " , ثُمَّ سَجَدَ فَلا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي السُّجُودِ وَيَرْفَعُهُمَا فِي كُلِّ تَكْبِيرَةٍ يُكَبِّرُهَا قَبْلَ الرُّكُوعِ حَتَّى تَنْقَضِيَ صَلاتُهُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ namozga turganlarida qoʻllarini koʻtarardilar; ular yelkalari barobariga kelganda takbir aytardilar. Soʻng rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida ularni yelkalari barobariga kelguncha koʻtarardilar va ular shu holatda turardi. Soʻng bellarini koʻtarmoqchi boʻlganlarida ularni yelkalari barobariga kelguncha koʻtarib: «Samiʼallohu liman hamidah», derdilar. Soʻng sajda qilardilar va sajdada qoʻllarini koʻtarmasdilar; balki namozlari tugaguncha rukuʼdan oldin aytadigan har bir takbirda ularni koʻtarardilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺ намозга турганларида қўлларини кўтарардилар; улар елкалари баробарига келганда такбир айтардилар. Сўнг рукуъ қилмоқчи бўлганларида уларни елкалари баробарига келгунча кўтарардилар ва улар шу ҳолатда турарди. Сўнг белларини кўтармоқчи бўлганларида уларни елкалари баробарига келгунча кўтариб: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ», дердилар. Сўнг сажда қилардилар ва саждада қўлларини кўтармасдилар; балки намозлари тугагунча рукуъдан олдин айтадиган ҳар бир такбирда уларни кўтарардилар.