حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ , ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي الْعَنْبَسِ , ثنا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ , ثنا هُرَيْمٌ , عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ , عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ , عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " الْجُمُعَةُ وَاجِبَةٌ فِي جَمَاعَةٍ إِلا عَلَى أَرْبَعٍ : عَبْدٍ مَمْلُوكٍ , أَوْ صَبِيٍّ , أَوْ مَرِيضٍ , أَوِ امْرَأَةٍ "
Toriq ibn Shihob Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi, u zot: «Juma jamoat bilan vojibdir, toʻrt kishidan boshqasiga: qul, bola, kasal yoki ayolga (vojib emas)», dedilar.Ториқ ибн Шиҳоб Набий ﷺдан ривоят қилади, у зот: «Жума жамоат билан вожибдир, тўрт кишидан бошқасига: қул, бола, касал ёки аёлга (вожиб эмас)», дедилар.