أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : أَنَّ الْيَهُودَ كَانُوا إِذَا حَاضَتْ الْمَرْأَةُ فِيهِمْ لَمْ يُؤَاكِلُوهَا، وَلَمْ يُشَارِبُوهَا، وَأَخْرَجُوهَا مِنْ الْبَيْتِ، وَلَمْ تَكُنْ مَعَهُمْ فِي الْبُيُوتِ، فَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى # وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى سورة البقرة آية 222 #، فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " أَنْ يُؤَاكِلُوهُنَّ، وَأَنْ يُشَارِبُوهُنَّ، وَأَنْ يَكُنَّ مَعَهُمْ فِي الْبُيُوتِ، وَأَنْ يَفْعَلُوا كُلَّ شَيْءٍ مَا خَلَا النِّكَاحَ "، فَقَالَتْ الْيَهُودُ : مَا يُرِيدُ هَذَا أَنْ يَدَعَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِنَا إِلَّا خَالَفَنَا فِيهِ، فَجَاءَ عَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ، وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ بِذَلِكَ، وَقَالَا : يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَلَا نَنْكِحُهُنَّ فِي الْمَحِيضِ؟ " فَتَمَعَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمَعُّرًا شَدِيدًا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ وَجَدَ عَلَيْهِمَا، فَقَامَا، فَخَرَجَا "، هَدِيَّةُ لَبَنٍ " فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آثَارِهِمَا فَرَدَّهُمَا فَسَقَاهُمَا "، فَعَلِمْنَا أَنَّهُ لَمْ يَغْضَبْ عَلَيْهِمَا
Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Yahudiylar orasida bir ayol hayz koʻrsa, ular u bilan birga ovqatlanmas, u bilan birga ichmas, uni uydan chiqarib yuborar va uylarda u bilan bir joyda turmas edilar. Nabiy ﷺdan bu haqda soʻralganda, Alloh taolo: {Sendan hayz haqida soʻraydilar. Ayt: u — aziyatdir} (Baqara 222) oyatini nozil qildi. Shunda Rasululloh ﷺ ularga hayzli ayollar bilan birga ovqatlanishni, ular bilan birga ichishni, uylarda ular bilan birga boʻlishni va jimoʼdan boshqa hamma narsani qilishni buyurdilar. Yahudiylar: «U bizning ishimizdan biror narsani qoldirmay, hammasida bizga muxolif boʻlmoqchi», deyishdi. Soʻng Abbod ibn Bishr va Usayd ibn Huzayr (roziyallohu anhumo) Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, bu haqda xabar berishdi va: «Ey Allohning Rasuli, hayzda ularga yaqinlik qilmaylikmi?» deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺning yuzlari qattiq oʻzgardi, hatto biz u zot ikkisiga gʻazablandilar deb oʻyladik. Ikkisi turib chiqib ketishdi; yoʻlda ularga sut hadyasi roʻpara boʻldi. Rasululloh ﷺ ularning izlaridan kishi yuborib, ikkisini qaytardilar va ularga sut ichirdilar. Shunda biz u zot ikkisiga gʻazablanmaganlarini bildik.Анас (розияллоҳу анҳу) айтади: Яҳудийлар орасида бир аёл ҳайз кўрса, улар у билан бирга овқатланмас, у билан бирга ичмас, уни уйдан чиқариб юборар ва уйларда у билан бир жойда турмас эдилар. Набий ﷺдан бу ҳақда сўралганда, Аллоҳ таоло: {Сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар. Айт: у — азиятдир} (Бақара 222) оятини нозил қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга ҳайзли аёллар билан бирга овқатланишни, улар билан бирга ичишни, уйларда улар билан бирга бўлишни ва жимўдан бошқа ҳамма нарсани қилишни буюрдилар. Яҳудийлар: «У бизнинг ишимиздан бирор нарсани қолдирмай, ҳаммасида бизга мухолиф бўлмоқчи», дейишди. Сўнг Аббод ибн Бишр ва Усайд ибн Ҳузайр (розияллоҳу анҳумо) Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, бу ҳақда хабар беришди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳайзда уларга яқинлик қилмайликми?» дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг юзлари қаттиқ ўзгарди, ҳатто биз у зот иккисига ғазабландилар деб ўйладик. Иккиси туриб чиқиб кетишди; йўлда уларга сут ҳадяси рўпара бўлди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг изларидан киши юбориб, иккисини қайтардилар ва уларга сут ичирдилар. Шунда биз у зот иккисига ғазабланмаганларини билдик.