أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنْ الْقَاسِمِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرَّجُلِ يَسْتَيْقِظُ فَيَرَى بَلَلًا، وَلَمْ يَذْكُرْ احْتِلَامًا، قَالَ : " لِيَغْتَسِلْ، فَإِنْ رَأَى احْتِلَامًا، وَلَمْ يَرَ بَلَلًا، فَلَا غُسْلَ عَلَيْهِ "
Oisha (roziyallohu anho)dan, u Nabiy ﷺdan — uygʻongach hoʻllik koʻrgan, ammo ehtilomni eslamagan kishi haqida — rivoyat qiladi. U zot: «Gʻusl qilsin. Agar ehtilomni koʻrsa-yu, hoʻllikni koʻrmasa, unga gʻusl lozim emas», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, у Набий ﷺдан — уйғонгач ҳўллик кўрган, аммо эҳтиломни эсламаган киши ҳақида — ривоят қилади. У зот: «Ғусл қилсин. Агар эҳтиломни кўрса-ю, ҳўлликни кўрмаса, унга ғусл лозим эмас», дедилар.