أَخْبَرَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى ، عَنْ مَعْمَرٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ : " إِذَا طَلَّقَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فَحَاضَتْ حَيْضَةً أَوْ حَيْضَتَيْنِ، ثُمَّ ارْتَفَعَتْ حَيْضَتُهَا إِنْ كَانَ ذَلِكَ مِنْ كِبَرٍ، اعْتَدَّتْ ثَلَاثَةَ أَشْهُرٍ، وَإِنْ كَانَتْ شَابَّةً وَارْتَابَتْ، اعْتَدَّتْ سَنَةً بَعْدَ الرِّيبَةِ "
Maʼmardan rivoyat qilinadi: Zuhriy aytdi: «Agar kishi xotinini taloq qilsayu, u bir yoki ikki marta hayz koʻrgach, hayzi toʻxtab qolsa — bu keksalikdan boʻlsa, uch oy idda oʻtiradi; agar u yosh boʻlib, shubhaga tushsa, shubhadan keyin bir yil idda oʻtiradi».Маъмардан ривоят қилинади: Зуҳрий айтди: «Агар киши хотинини талоқ қилсаю, у бир ёки икки марта ҳайз кўргач, ҳайзи тўхтаб қолса — бу кексаликдан бўлса, уч ой идда ўтиради; агар у ёш бўлиб, шубҳага тушса, шубҳадан кейин бир йил идда ўтиради».