أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ ، عَنْ مُجَاهِدٍ : # وَمَا تَغِيضُ الأَرْحَامُ سورة الرعد آية 8 #، قَالَ : " إِذَا حَاضَتْ الْمَرْأَةُ وَهِيَ حَامِلٌ، قَالَ : يَكُونُ ذَلِكَ نُقْصَانًا مِنْ الْوَلَدِ، فَإِذَا زَادَتْ عَلَى تِسْعَةِ أَشْهُرٍ، كَانَ تَمَامًا لِمَا نَقَصَ مِنْ وَلَدِهَا "
Mujohid «Va bachadonlar nimani kamaytirsa» (oyati) haqida aytdi: «Ayol homilador holida hayz koʻrsa, bu bolaning (muddatidan) kamayish boʻladi. Agar toʻqqiz oydan oshsa, bolasidan kamaygan narsaga toʻldirish boʻladi».Мужоҳид «Ва бачадонлар нимани камайтирса» (ояти) ҳақида айтди: «Аёл ҳомиладор ҳолида ҳайз кўрса, бу боланинг (муддатидан) камайиш бўлади. Агар тўққиз ойдан ошса, боласидан камайган нарсага тўлдириш бўлади».