أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّلْتِ ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ ، عَنْ يُونُسَ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ، إِذْ أُتِيتُ بِقَدَحٍ مِنْ لَبَنٍ فَشَرِبْتُ مِنْهُ، حَتَّى إِنِّي لَأَرَى الرِّيَّ فِي ظُفْرِي أَوْ قَالَ : فِي أَظْفَارِي ، ثُمَّ نَاوَلْتُ فَضْلَهُ عُمَرَ "، فَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا أَوَّلْتَهُ؟ قَالَ : " الْعِلْمَ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Men uxlab yotganimda menga bir qadah sut keltirildi va men undan ichdim — hatto qonganlikni tirnogʻimda, yoki: tirnoqlarimda koʻrayotgan edim. Soʻng ortganini Umarga berdim». Ular: «Ey Allohning Rasuli, buni nimaga taʼbir qildingiz?» dedilar. U zot: «Ilmga», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Мен ухлаб ётганимда менга бир қадаҳ сут келтирилди ва мен ундан ичдим — ҳатто қонганликни тирноғимда, ёки: тирноқларимда кўраётган эдим. Сўнг ортганини Умарга бердим». Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, буни нимага таъбир қилдингиз?» дедилар. У зот: «Илмга», дедилар.