أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا أَبَانُ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ، قَالَ : قُلْتُ : يَا نَبِيَّ اللَّهِ، قَوْلُ اللَّهِ : # لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا سورة يونس آية 64 #، فَقَالَ : " سَأَلْتَنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ أَوْ أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِي، قَالَ : هِيَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ، يَرَاهَا الْمُسْلِمُ أَوْ تُرَى لَهُ "

Uboda ibn as-Somit (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Ey Allohning Nabiysi, Allohning: {Ular uchun dunyo hayotida xushxabar bordir} (Yunus surasi, 64-oyat) degan soʻzi (nima)?» dedim. U zot: «Sen mendan shunday narsani soʻrading-ki, undan sendan oldin hech kim, ummatimdan ham hech kim soʻramagan edi. U — solih tushdir: uni musulmon koʻradi yoki u haqda (boshqa birov) koʻradi», dedilar.Убода ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, Аллоҳнинг: {Улар учун дунё ҳаётида хушхабар бордир} (Юнус сураси, 64-оят) деган сўзи (нима)?» дедим. У зот: «Сен мендан шундай нарсани сўрадинг-ки, ундан сендан олдин ҳеч ким, умматимдан ҳам ҳеч ким сўрамаган эди. У — солиҳ тушдир: уни мусулмон кўради ёки у ҳақда (бошқа биров) кўради», дедилар.

أَخْبَرَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ "

Uboda ibn as-Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Moʻminning tushi nubuvvatning qirq oltidan bir boʻlagidir», dedilar.Убода ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мўминнинг туши нубувватнинг қирқ олтидан бир бўлагидир», дедилар.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ سِبَاعِ بْنِ ثَابِتٍ ، عَنْ أُمِّ كُرْزٍ الْكَعْبِيَّةِ ، قَالَتْ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " ذَهَبَتْ النُّبُوَّةُ وَبَقِيَتْ الْمُبَشِّرَاتُ "

Ummu Kurz al-Kaʼbiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Paygʻambarlik ketdi, xushxabar beruvchi tushlar esa qoldi», deb aytayotganlarini eshitdim.Умму Курз ал-Каъбийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Пайғамбарлик кетди, хушхабар берувчи тушлар эса қолди», деб айтаётганларини эшитдим.

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ أَبِي إِسْحَاق ، عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ، فَقَدْ رَآنِي، فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَتَمَثَّلُ مِثْلِي "

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak rostdan ham meni koʻribdi, chunki shayton mening qiyofamga kira olmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак ростдан ҳам мени кўрибди, чунки шайтон менинг қиёфамга кира олмайди», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ ، عَنْ الزُّبَيْدِيِّ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ، فَقَدْ رَأَى الْحَقَّ "

Abu Qatoda (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, u haqni koʻribdi», dedilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, у ҳақни кўрибди», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ ، حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ ، عَنْ يَحْيَى ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ مِنْ اللَّهِ، وَالْحُلْمُ مِنْ الشَّيْطَانِ، فَإِذَا حَلَمَ أَحَدُكُمْ حُلْمًا يَخَافُهُ، فَلْيَبْصُقْ عَنْ شِمَالِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ، فَإِنَّهَا لَا تَضُرُّهُ "

Abu Qatoda (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Yaxshi tush — Allohdandir; yomon tush — shaytondandir. Bas, agar biringiz oʻzi qoʻrqqan yomon tush koʻrsa, chap tomoniga uch marta tupursin va shaytondan Allohga panoh tilasin — shunda u unga zarar yetkazmaydi», dedilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Яхши туш — Аллоҳдандир; ёмон туш — шайтондандир. Бас, агар бирингиз ўзи қўрққан ёмон туш кўрса, чап томонига уч марта тупурсин ва шайтондан Аллоҳга паноҳ тиласин — шунда у унга зарар етказмайди», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقُولُ : إِنْ كُنْتُ لَأَرَى الرُّؤْيَا تُمْرِضُنِي، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِأَبِي قَتَادَةَ ، قَالَ : وَأَنَا إِنْ كُنْتُ لَأَرَى الرُّؤْيَا تُمْرِضُنِي حَتَّى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ مِنْ اللَّهِ، فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ مَا يُحِبُّ، فَلْيَحْمَدْ اللَّهَ، وَلَا يُحَدِّثْ بِهَا إِلَّا مَنْ يُحِبُّ، وَإِذَا رَأَى مَا يَكْرَهُه، فَلْيَتْفُلْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلَاثًا، وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا، وَلَا يُحَدِّثْ بِهَا أَحَدًا، فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ "

Abu Salama ibn Abdurrahmon aytdi: Men shunday tush koʻrardimki, u meni kasal qilardi. Men buni Abu Qatodaga aytdim. U dedi: Men ham shunday tush koʻrardimki, u meni kasal qilardi. Nihoyat men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Yaxshi tush Allohdandir. Bas, biringiz oʻzi sevadigan narsani koʻrsa, Allohga hamd aytsin va uni faqat oʻzi sevadigan kishigagina aytsin. Agar oʻziga yoqmaydigan narsani koʻrsa, chap tomoniga uch marta tupursin va uning yomonligidan Allohga panoh tilasin, hamda uni hech kimga aytmasin — shunda u unga zarar yetkazmaydi».Абу Салама ибн Абдурраҳмон айтди: Мен шундай туш кўрардимки, у мени касал қиларди. Мен буни Абу Қатодага айтдим. У деди: Мен ҳам шундай туш кўрардимки, у мени касал қиларди. Ниҳоят мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Яхши туш Аллоҳдандир. Бас, бирингиз ўзи севадиган нарсани кўрса, Аллоҳга ҳамд айтсин ва уни фақат ўзи севадиган кишигагина айтсин. Агар ўзига ёқмайдиган нарсани кўрса, чап томонига уч марта тупурсин ва унинг ёмонлигидан Аллоҳга паноҳ тиласин, ҳамда уни ҳеч кимга айтмасин — шунда у унга зарар етказмайди».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ مَخْلَدِ بْنِ حُسَيْنٍ ، عَنْ هِشَامٍ ، عَنْ ابْنِ سِيرِينَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " الرُّؤْيَا ثَلَاثٌ : فَالرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ بُشْرَى مِنْ اللَّهِ، وَالرُّؤْيَا تَحْزِينٌ مِنْ الشَّيْطَانِ، وَالرُّؤْيَا مِمَّا يُحَدِّثُ بِهِ الْإِنْسَانُ نَفْسَهُ، فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ مَا يَكْرَهُهُ، فَلَا يُحَدِّثْ بِهِ، وَلْيَقُمْ، وَلْيُصَلِّ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Tush uch xildir: yaxshi tush — Allohdan boshoratdir; (baʼzi) tush — shayton tomonidan gʻam solishdir; (baʼzi) tush esa insonning oʻz koʻngliga keltirgan narsasidir. Bas, biringiz oʻzi yomon koʻradigan narsani koʻrsa, uni (birovga) aytmasin, balki turib namoz oʻqisin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Туш уч хилдир: яхши туш — Аллоҳдан бошоратдир; (баъзи) туш — шайтон томонидан ғам солишдир; (баъзи) туш эса инсоннинг ўз кўнглига келтирган нарсасидир. Бас, бирингиз ўзи ёмон кўрадиган нарсани кўрса, уни (бировга) айтмасин, балки туриб намоз ўқисин», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ مَخْلَدِ بْنِ حُسَيْنٍ ، عَنْ هِشَامٍ ، عَنْ ابْنِ سِيرِينَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِذَا اقْتَرَبَ الزَّمَانُ، لَمْ تَكَدْ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ تَكْذِبُ، وَأَصْدَقُهُمْ رُؤْيَا أَصْدَقُهُمْ حَدِيثًا "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zamon yaqinlashganda moʻminning tushi deyarli yolgʻon chiqmaydi. Ularning tushi eng rost boʻlgani — gapi eng rost boʻlganidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Замон яқинлашганда мўминнинг туши деярли ёлғон чиқмайди. Уларнинг туши энг рост бўлгани — гапи энг рост бўлганидир», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ ، عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، عَنْ عَلِيٍّ ، يَرْفَعُ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ كَذَبَ فِي حُلْمِهِ، كُلِّفَ عَقْدَ شَعِيرة يَوْمَ الْقِيَامَةِ "

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u hadisni Nabiy ﷺga koʻtaradi: «Kim tushida yolgʻon soʻzlasa, qiyomat kuni unga arpa donasini bogʻlab qoʻyish taklif qilinadi».Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у ҳадисни Набий ﷺга кўтаради: «Ким тушида ёлғон сўзласа, қиёмат куни унга арпа донасини боғлаб қўйиш таклиф қилинади».

أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ ، عَنْ دَرَّاجٍ أَبِي السَّمْحِ ، عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَصْدَقُ الرُّؤْيَا بِالْأَسْحَارِ "

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Tushning eng rosti — sahar paytlaridagisidir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Тушнинг энг рости — саҳар пайтларидагисидир», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ ابْنِ سِيرِينَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ : " لَا تَقُصُّوا الرُّؤْيَا إِلَّا عَلَى عَالِمٍ، أَوْ نَاصِحٍ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Tushni faqat olim yoki nasihat qiluvchi kishigagina soʻzlab beringlar», der edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Тушни фақат олим ёки насиҳат қилувчи кишигагина сўзлаб беринглар», дер эдилар.

أَخْبَرَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ وَكِيعَ بْنَ عُدُسٍ يُحَدِّثُ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ الْعُقَيْلِيِّ ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " الرُّؤْيَا هِيَ عَلَى رِجْلِ طَائِرٍ مَا لَمْ يُحَدَّثْ بِهَا، فَإِذَا حُدِّثَ بِهَا، وَقَعَتْ "

Abu Razin al-Uqayliy (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdi: «Tush — toki u soʻzlab berilmagan ekan, qushning oyogʻidadir; soʻzlab berilgach esa, voqe boʻladi».Абу Разин ал-Уқайлий (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитди: «Туш — токи у сўзлаб берилмаган экан, қушнинг оёғидадир; сўзлаб берилгач эса, воқе бўлади».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ ، حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ مُسَلْمِ ، حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ ، عَنْ خَالِدِ بْنِ اللَّجْلَاجِ ، وَسَأَلَهُ مَكْحُولٌ أَنْ يُحَدِّثَهُ قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَائِشٍ يَقُولُ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " رَأَيْتُ رَبِّي فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ، قَالَ : فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى؟ فَقُلْتُ : أَنْتَ أَعْلَمُ يَا رَبِّ، قَالَ : فَوَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ كَتِفَيَّ، فَوَجَدْتُ بَرْدَهَا بَيْنَ ثَدْيَيَّ ، فَعَلِمْتُ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ، وَتَلَا : # وَكَذَلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ سورة الأنعام آية 75 # "

Xolid ibn al-Lajlojdan — Makhul undan hadis aytib berishini soʻraganida — (rivoyat qilinadi): Men Abdurrahmon ibn Oishning shunday deyayotganini eshitdim: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Men Robbimni eng goʻzal suratda koʻrdim. U: ‹Malaʼi aʼloda nima haqda bahslashmoqdalar?› dedi. Men: ‹Ey Robbim, Sen bilguvchiroqsan› dedim. Shunda U kaftini yelkalarim orasiga qoʻydi va men uning salqinligini koʻksimda his qildim; osmonlardagi va yerdagi narsalarni bildim». Soʻng u zot: {Shunday qilib, Biz Ibrohimga osmonlar va yerning mulkini koʻrsatdik — toki u aniq ishonuvchilardan boʻlsin} (Anʼom surasi, 75-oyat)ni tilovat qildilar.Холид ибн ал-Лажлождан — Макҳул ундан ҳадис айтиб беришини сўраганида — (ривоят қилинади): Мен Абдурраҳмон ибн Оишнинг шундай деяётганини эшитдим: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Мен Роббимни энг гўзал суратда кўрдим. У: ‹Малаъи аълода нима ҳақда баҳслашмоқдалар?› деди. Мен: ‹Эй Роббим, Сен билгувчироқсан› дедим. Шунда У кафтини елкаларим орасига қўйди ва мен унинг салқинлигини кўксимда ҳис қилдим; осмонлардаги ва ердаги нарсаларни билдим». Сўнг у зот: {Шундай қилиб, Биз Иброҳимга осмонлар ва ернинг мулкини кўрсатдик — токи у аниқ ишонувчилардан бўлсин} (Анъом сураси, 75-оят)ни тиловат қилдилар.

أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ، عَنْ عَبْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ قُطْبَةَ، عَنْ يُوسُفَ، عَنْ ابْنِ سِيرِينَ ، قَالَ : " مَنْ رَأَى رَبَّهُ فِي الْمَنَامِ، دَخَلَ الْجَنَّةَ "

Ibn Sirin aytdi: «Kim tushida Robbini koʻrsa, jannatga kiradi».Ибн Сирин айтди: «Ким тушида Роббини кўрса, жаннатга киради».

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ هُوَ ابْنُ سَعْدٍ ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ، رَأَيْتُ النَّاسَ يُعْرَضُونَ عَلَيَّ وَعَلَيْهِمْ قُمُصٌ، مِنْهَا مَا يَبْلُغُ الثُّدِيَّ، وَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ دُونَ ذَلِكَ، وَعُرِضَ عَلَيَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَلَيْهِ قَمِيصٌ يَجُرُّهُ "، فَقَالَ مَنْ حَوْلَهُ : فَمَاذَا تَأَوَّلْتَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ : " الدِّينَ "

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men uxlab yotgan paytimda odamlar menga koʻrsatildi, egnilarida koʻylaklar bor edi; ularning baʼzisi koʻkraklarigacha, baʼzisi undan pastroqqacha yetardi. Umar ibn al-Xattob ham menga koʻrsatildi, uning egnida sudralayotgan koʻylak bor edi», dedilar. Atrofidagilar: «Buni nimaga taʼbir qildingiz, ey Allohning Rasuli?» dedilar. U zot: «Dinga», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ухлаб ётган пайтимда одамлар менга кўрсатилди, эгниларида кўйлаклар бор эди; уларнинг баъзиси кўкракларигача, баъзиси ундан пастроққача етарди. Умар ибн ал-Хаттоб ҳам менга кўрсатилди, унинг эгнида судралаётган кўйлак бор эди», дедилар. Атрофидагилар: «Буни нимага таъбир қилдингиз, эй Аллоҳнинг Расули?» дедилар. У зот: «Динга», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عُمَرَ ، عَنْ نَافِعٍ : أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ، قَالَ : كُنْتُ فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا لِي مَبِيتٌ إِلَّا فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَصْبَحَ يَأْتُونَهُ فَيَقُصُّونَ عَلَيْهِ الرُّؤْيَا، قَالَ : فَقُلْتُ : مَا لِي لَا أَرَى شَيْئًا؟ فَرَأَيْتُ كَأَنَّ النَّاسَ يُحْشَرُونَ فَيُرْمَى بِهِمْ عَلَى أَرْجُلِهِمْ فِي رَكِيٍّ فَأُخِذْتُ، فَلَمَّا دَنَى إِلَى الْبِئْرِ، قَالَ رَجُلٌ : خُذُوا بِهِ ذَاتَ الْيَمِينِ، فَلَمَّا اسْتَيْقَظْتُ، هَمَّتْنِي رُؤْيَايَ وَأَشْفَقْتُ مِنْهَا، فَسَأَلْتُ حَفْصَةَ عَنْهَا، فَقَالَتْ : نِعْمَ مَا رَأَيْتَ. فَقُلْتُ لَهَا : سَلِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَأَلَتْهُ، فَقَالَ : " نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ، لَوْ كَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ " . حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ خَالِدٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْفَزَارِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، بِهَذَا الْحَدِيثِ. قَالَ ابْنُ عُمَرَ : وَكُنْتُ إِذَا نِمْتُ، لَمْ أَقُمْ حَتَّى أُصْبِحَ. قَالَ نَافِعٌ : وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُصَلِّي اللَّيْلَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺ davrlarida edim va Nabiy ﷺning masjidlaridan boshqa tunaydigan joyim yoʻq edi. Nabiy ﷺ tong otganda, (odamlar) u zotning oldilariga kelib, tushlarini soʻzlab berishardi. Men: «Nega men hech narsa koʻrmayman?» dedim. Soʻng tushimda koʻrdimki, odamlar toʻplanmoqda va oyoqlaridan (ushlab) bir quduqqa tashlanmoqda; meni ham olishdi. Quduqqa yaqinlashganida bir kishi: «Uni oʻng tomonga oling», dedi. Uygʻonganimda tushim meni tashvishga soldi va men undan qoʻrqdim. Men bu haqda Hafsadan soʻradim. U: «Sen koʻrgan narsa naqadar yaxshi», dedi. Men unga: «Nabiy ﷺdan soʻrab ber», dedim. U soʻradi. U zot: «Abdulloh qanday yaxshi kishi — kechasi namoz oʻqiganida edi», dedilar. Muso ibn Xolid bizga Ibrohim ibn Muhammad al-Fazoriydan, u Ubaydullohdan, u Nofeʼdan, u Ibn Umardan shu hadisni (rivoyat qildi). Ibn Umar aytdi: Men uxlasam, tong otguncha turmasdim. Nofeʼ aytdi: (Shundan keyin) Ibn Umar kechasi namoz oʻqir edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺ даврларида эдим ва Набий ﷺнинг масжидларидан бошқа тунайдиган жойим йўқ эди. Набий ﷺ тонг отганда, (одамлар) у зотнинг олдиларига келиб, тушларини сўзлаб беришарди. Мен: «Нега мен ҳеч нарса кўрмайман?» дедим. Сўнг тушимда кўрдимки, одамлар тўпланмоқда ва оёқларидан (ушлаб) бир қудуққа ташланмоқда; мени ҳам олишди. Қудуққа яқинлашганида бир киши: «Уни ўнг томонга олинг», деди. Уйғонганимда тушим мени ташвишга солди ва мен ундан қўрқдим. Мен бу ҳақда Ҳафсадан сўрадим. У: «Сен кўрган нарса нақадар яхши», деди. Мен унга: «Набий ﷺдан сўраб бер», дедим. У сўради. У зот: «Абдуллоҳ қандай яхши киши — кечаси намоз ўқиганида эди», дедилар. Мусо ибн Холид бизга Иброҳим ибн Муҳаммад ал-Фазорийдан, у Убайдуллоҳдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан шу ҳадисни (ривоят қилди). Ибн Умар айтди: Мен ухласам, тонг отгунча турмасдим. Нофеъ айтди: (Шундан кейин) Ибн Умар кечаси намоз ўқир эди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّلْتِ ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ ، عَنْ يُونُسَ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ، إِذْ أُتِيتُ بِقَدَحٍ مِنْ لَبَنٍ فَشَرِبْتُ مِنْهُ، حَتَّى إِنِّي لَأَرَى الرِّيَّ فِي ظُفْرِي أَوْ قَالَ : فِي أَظْفَارِي ، ثُمَّ نَاوَلْتُ فَضْلَهُ عُمَرَ "، فَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا أَوَّلْتَهُ؟ قَالَ : " الْعِلْمَ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Men uxlab yotganimda menga bir qadah sut keltirildi va men undan ichdim — hatto qonganlikni tirnogʻimda, yoki: tirnoqlarimda koʻrayotgan edim. Soʻng ortganini Umarga berdim». Ular: «Ey Allohning Rasuli, buni nimaga taʼbir qildingiz?» dedilar. U zot: «Ilmga», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Мен ухлаб ётганимда менга бир қадаҳ сут келтирилди ва мен ундан ичдим — ҳатто қонганликни тирноғимда, ёки: тирноқларимда кўраётган эдим. Сўнг ортганини Умарга бердим». Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, буни нимага таъбир қилдингиз?» дедилар. У зот: «Илмга», дедилар.

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ ، حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قَيْسٍ ، حَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " اللَّبَنُ الْفِطْرَةُ، وَالسَّفِينَةُ نَجَاةٌ، وَالْجَمَلُ حُزْنٌ، وَالْخُضْرَةُ الْجَنَّةُ، وَالْمَرْأَةُ خَيْرٌ "

Muhammad ibn Qays aytdi: Menga Nabiy ﷺning ashoblaridan baʼzilari Nabiy ﷺdan rivoyat qilib aytdilarki, u zot: «Sut — fitratdir; kema — najotdir; tuya — gʻamdir; koʻkalamzorlik — jannatdir; ayol — yaxshilikdir», dedilar.Муҳаммад ибн Қайс айтди: Менга Набий ﷺнинг ашобларидан баъзилари Набий ﷺдан ривоят қилиб айтдиларки, у зот: «Сут — фитратдир; кема — нажотдир; туя — ғамдир; кўкаламзорлик — жаннатдир; аёл — яхшиликдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ هُوَ ابْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ مِمَّا يَقُولُ لِأَصْحَابِهِ : " مَنْ رَأَى مِنْكُمْ رُؤْيَا، فَلْيَقُصَّهَا عَلَيَّ فَأَعْبُرَهَا لَهُ " . قَالَ : فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، رَأَيْتُ ظُلَّةً بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ تَنْطِفُ عَسَلًا وَسَمْنًا، وَرَأَيْتُ سَبَبًا وَاصِلًا مِنْ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ، وَرَأَيْتُ أُنَاسًا يَتَكَفَّفُونَ مِنْهَا، فَمُسْتَكْثِرٌ وَمُسْتَقِلٌّ، فَأَخَذْتَ بِهِ فَعَلَوْتَ، فَأَعْلَاكَ اللَّهُ، ثُمَّ أَخَذَ بِهِ الَّذِي بَعْدَكَ فَعَلَا، فَأَعْلَاهُ اللَّهُ، ثُمَّ أَخَذَهُ الَّذِي بَعْدَهُ فَعَلَا، فَأَعْلَاهُ اللَّهُ، ثُمَّ أَخَذَهُ الَّذِي بَعْدَهُ فَقُطِعَ بِهِ، ثُمَّ وُصِلَ فَاتَّصَلَ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، ائْذَنْ لِي فَأَعْبُرَهَا، فَقَالَ : اعْبُرْهَا. وَكَانَ أَعْبَرَ النَّاسِ لِلرُّؤْيَا بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : أَمَّا الظُّلَّةُ فَالْإِسْلَامُ، وَأَمَّا الْعَسَلُ وَالسَّمْنُ فَالْقُرْآنُ : حَلَاوَةُ الْعَسَلِ وَلِينُ السَّمْنِ، وَأَمَّا الَّذِينَ يَتَكَفَّفُونَ مِنْهُ، فَمُسْتَكْثِرٌ وَمُسْتَقِلٌّ فَهُمْ حَمَلَةُ الْقُرْآنِ، وَأَمَّا السَّبَبُ الْوَاصِلُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الأَرْضِ فَالْحَقُّ الَّذِي أَنْتَ عَلَيْهِ، تَأْخُذُ بِهِ فَيُعْليكَ اللهُ بِهِ، ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ رَجُلٌ مِنْ بَعْدِكَ فَيَعْلُو بِهِ، ثُمَّ يَأَخُذُ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ، ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَيَنْقَطِعُ بِهِ، ثُمَّ يُوصَلُ لَهُ فَيَعْلُو بِهِ، فَأَخْبِرْني يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ أَصَبْتُ أَمْ أَخْطَأْتُ، فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَصَبْتَ وَأَخْطَأْتَ ". فَقَالَ : فَمَا الَّذِي أَصَبْتُ وَمَا الَّذِي أَخْطَأْتُ؟ فَأَبَى أَنْ يُخْبِرَهُ

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ashoblariga: «Sizlardan kim tush koʻrsa, uni menga soʻzlab bersin, men uni unga taʼbir qilay», der edilar. (Rovi) aytdi: Bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli, men osmon bilan yer orasida asal va sariyogʻ tomib turgan bir soyabon koʻrdim. Yana osmondan yergacha ulanib turgan bir arqonni koʻrdim. Odamlarni esa undan hovuchlab olayotganini koʻrdim — kimdir koʻp, kimdir oz olardi. Siz uni ushlab yuqoriga koʻtarildingiz va Alloh sizni koʻtardi. Soʻng sizdan keyingi kishi uni ushlab koʻtarildi va Alloh uni koʻtardi. Soʻng undan keyingi kishi uni ushlab koʻtarildi va Alloh uni koʻtardi. Soʻng undan keyingi kishi uni ushladi-yu, (arqon) uzilib qoldi, soʻng ulandi va u ulanib ketdi», dedi. Shunda Abu Bakr: «Ey Allohning Rasuli, menga izn bering, men uni taʼbir qilay», dedi. U zot: «Taʼbir qil», dedilar. U Rasululloh ﷺdan keyin odamlarning tushni eng yaxshi taʼbir qiluvchisi edi. U dedi: «Soyabonga kelsak — u Islomdir. Asal va sariyogʻga kelsak — u Qurʼondir: asalning shirinligi va sariyogʻning yumshoqligi. Undan hovuchlab olayotganlar — kimdir koʻp, kimdir oz olayotganlar — ular Qurʼon hamillaridir. Osmondan yergacha ulanib turgan arqonga kelsak — u siz uning ustida turgan haqdir: siz uni ushlaysiz va Alloh u bilan sizni koʻtaradi. Soʻng sizdan keyin bir kishi uni ushlaydi va u bilan koʻtariladi, soʻng boshqa bir kishi uni ushlaydi va u bilan koʻtariladi, soʻng yana boshqa bir kishi uni ushlaydi-yu, (arqon) uziladi, soʻng unga ulanadi va u bilan koʻtariladi. Ey Allohning Rasuli, ota-onam sizga fido boʻlsin, menga ayting: toʻgʻri qildimmi yoki xato qildimmi?» Rasululloh ﷺ: «Baʼzisini toʻgʻri, baʼzisini xato qilding», dedilar. U: «Men nimani toʻgʻri qildim, nimani xato qildim?» dedi. U zot esa unga aytishdan bosh tortdilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ашобларига: «Сизлардан ким туш кўрса, уни менга сўзлаб берсин, мен уни унга таъбир қилай», дер эдилар. (Рови) айтди: Бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен осмон билан ер орасида асал ва сариёғ томиб турган бир соябон кўрдим. Яна осмондан ергача уланиб турган бир арқонни кўрдим. Одамларни эса ундан ҳовучлаб олаётганини кўрдим — кимдир кўп, кимдир оз оларди. Сиз уни ушлаб юқорига кўтарилдингиз ва Аллоҳ сизни кўтарди. Сўнг сиздан кейинги киши уни ушлаб кўтарилди ва Аллоҳ уни кўтарди. Сўнг ундан кейинги киши уни ушлаб кўтарилди ва Аллоҳ уни кўтарди. Сўнг ундан кейинги киши уни ушлади-ю, (арқон) узилиб қолди, сўнг уланди ва у уланиб кетди», деди. Шунда Абу Бакр: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга изн беринг, мен уни таъбир қилай», деди. У зот: «Таъбир қил», дедилар. У Расулуллоҳ ﷺдан кейин одамларнинг тушни энг яхши таъбир қилувчиси эди. У деди: «Соябонга келсак — у Исломдир. Асал ва сариёғга келсак — у Қуръондир: асалнинг ширинлиги ва сариёғнинг юмшоқлиги. Ундан ҳовучлаб олаётганлар — кимдир кўп, кимдир оз олаётганлар — улар Қуръон ҳамилларидир. Осмондан ергача уланиб турган арқонга келсак — у сиз унинг устида турган ҳақдир: сиз уни ушлайсиз ва Аллоҳ у билан сизни кўтаради. Сўнг сиздан кейин бир киши уни ушлайди ва у билан кўтарилади, сўнг бошқа бир киши уни ушлайди ва у билан кўтарилади, сўнг яна бошқа бир киши уни ушлайди-ю, (арқон) узилади, сўнг унга уланади ва у билан кўтарилади. Эй Аллоҳнинг Расули, ота-онам сизга фидо бўлсин, менга айтинг: тўғри қилдимми ёки хато қилдимми?» Расулуллоҳ ﷺ: «Баъзисини тўғри, баъзисини хато қилдинг», дедилар. У: «Мен нимани тўғри қилдим, нимани хато қилдим?» деди. У зот эса унга айтишдан бош тортдилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ ، حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ الْحَرَّانِيُّ ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْأَصَمِّ ، عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ، فَقَالَ : رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ شَمْسًا أَوْ قَمَرًا شَكَّ أَبُو جَعْفَرٍ فِي الْأَرْضِ تُرْفَعُ إِلَى السَّمَاءِ بِأَشْطَانٍ شِدَادٍ، فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ : " ذَاكَ وَفَاةُ ابْنُ أَخِيكَ يَعْنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفْسَهُ "

Abbos ibn Abdulmuttalib (roziyallohu anhu) aytdi: Men tushimda goʻyo yerdagi bir quyoshni — yoki oyni, Abu Jaʼfar shubha qildi — mahkam arqonlar bilan osmonga koʻtarilayotganini koʻrdim. U buni Nabiy ﷺga aytdi. U zot: «U — jiyaningning vafotidir», dedilar — yaʼni Rasululloh ﷺ oʻzlarini (nazarda tutdilar).Аббос ибн Абдулмутталиб (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен тушимда гўё ердаги бир қуёшни — ёки ойни, Абу Жаъфар шубҳа қилди — маҳкам арқонлар билан осмонга кўтарилаётганини кўрдим. У буни Набий ﷺга айтди. У зот: «У — жиянингнинг вафотидир», дедилар — яъни Расулуллоҳ ﷺ ўзларини (назарда тутдилар).

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ ، عَنْ بَرِيدَ ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ ، عَنْ أَبِي مُوسَى ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " رَأَيْتُ فِي رُؤْيَايَ هَذِهِ أَنِّي هَزَزْتُ سَيْفًا فَانْقَطَعَ صَدْرُهُ، فَإِذَا هُوَ مَا أُصِيبَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ أُحُدٍ، ثُمَّ هَزَزْتُهُ أُخْرَى فَعَادَ كَأَحْسَنِ مَا كَانَ، فَإِذَا هُوَ مَا جَاءَ اللَّهُ بِهِ مِنْ الْفَتْحِ وَاجْتِمَاعِ الْمُؤْمِنِينَ، وَرَأَيْتُ فِيهَا أَيْضًا بَقَرًا وَاللَّهِ خَيْرٌ، فَإِذَا هُوَ النَّفَرُ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ أُحُدٍ، وَإِذَا الْخَيْرُ مَا جَاءَ اللَّهُ بِهِ مِنْ الْخَيْرِ، وَثَوَابِ الصِّدْقِ الَّذِي آتَانَا بَعْدَ يَوْمِ بَدْرٍ "

Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Men bu tushimda bir qilichni silkitganimni, uning tigʻi sinib ketganini koʻrdim — bu Uhud kuni moʻminlardan yetgan musibat ekan. Soʻng uni yana bir bor silkitdim, u eng yaxshi holiga qaytdi — bu Allohning keltirgan fathi va moʻminlarning jamlanishi ekan. Yana unda sigirlarni ham koʻrdim — Alloh yaxshilik egasidir — bular Uhud kuni moʻminlardan (shahid boʻlgan) bir guruh ekan; yaxshilik esa Allohning keltirgan yaxshiligi va Alloh bizga Badr kunidan keyin ato etgan rostlikning savobi ekan», dedilar.Абу Мусо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мен бу тушимда бир қилични силкитганимни, унинг тиғи синиб кетганини кўрдим — бу Уҳуд куни мўминлардан етган мусибат экан. Сўнг уни яна бир бор силкитдим, у энг яхши ҳолига қайтди — бу Аллоҳнинг келтирган фатҳи ва мўминларнинг жамланиши экан. Яна унда сигирларни ҳам кўрдим — Аллоҳ яхшилик эгасидир — булар Уҳуд куни мўминлардан (шаҳид бўлган) бир гуруҳ экан; яхшилик эса Аллоҳнинг келтирган яхшилиги ва Аллоҳ бизга Бадр кунидан кейин ато этган ростликнинг савоби экан», дедилар.

أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ ، عَنْ جَابِرٍ أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " رَأَيْتُ كَأَنِّي فِي دِرْعٍ حَصِينَةٍ، وَرَأَيْتُ بَقَرًا يُنْحَرُ، فَأَوَّلْتُ أَنَّ الدِّرْعَ الْمَدِينَةُ ، وَأَنَّ الْبَقَرَ نَفَرٌ، وَاللَّهِ خَيْرٌ، وَلَوْ أَقَمْنَا بِالْمَدِينَةِ ، فَإِنْ دَخَلُوا عَلَيْنَا، قَاتَلْنَاهُمْ ". فَقَالُوا : وَاللَّهِ مَا دُخِلَتْ عَلَيْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَفَتُدْخَلُ عَلَيْنَا فِي الْإِسْلَامِ؟ قَالَ : " فَشَأْنَكُمْ إِذًا ". وَقَالَتْ الْأَنْصَارُ بَعْضُهَا لِبَعْضٍ : رَدَدْنَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْيَهُ، فَجَاؤُوا، فَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ شَأْنُكَ، فَقَالَ : " الْآنَ؟ إِنَّهُ لَيْسَ لِنَبِيٍّ إِذَا لَبِسَ لَأْمَتَهُ أَنْ يَضَعَهَا حَتَّى يُقَاتِلَ "

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Men oʻzimni mustahkam sovut ichida koʻrdim; yana soʻyilayotgan sigirlarni koʻrdim. Men sovutni Madina deb, sigirlarni esa bir guruh (kishi halok boʻlishi) deb taʼbir qildim — Alloh yaxshilik egasidir. (Agar) Madinada turib qolsak, ular bizning ustimizga kirsalar, ular bilan jang qilamiz», dedilar. Ular: «Allohga qasamki, johiliyatda ham bizning ustimizga kirilmagan edi; Islomda kiriladimi?» dedilar. U zot: «Unday boʻlsa, ixtiyoringiz», dedilar. Ansorlar bir-birlariga: «Biz Nabiy ﷺning fikrlarini rad qildik», dedilar. Soʻng kelib: «Ey Allohning Rasuli, ixtiyor sizniki», dedilar. U zot: «Endimi? Paygʻambar sovutini kiygandan keyin, jang qilmaguncha uni yechishi (joiz) emas», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ўзимни мустаҳкам совут ичида кўрдим; яна сўйилаётган сигирларни кўрдим. Мен совутни Мадина деб, сигирларни эса бир гуруҳ (киши ҳалок бўлиши) деб таъбир қилдим — Аллоҳ яхшилик эгасидир. (Агар) Мадинада туриб қолсак, улар бизнинг устимизга кирсалар, улар билан жанг қиламиз», дедилар. Улар: «Аллоҳга қасамки, жоҳилиятда ҳам бизнинг устимизга кирилмаган эди; Исломда кириладими?» дедилар. У зот: «Ундай бўлса, ихтиёрингиз», дедилар. Ансорлар бир-бирларига: «Биз Набий ﷺнинг фикрларини рад қилдик», дедилар. Сўнг келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ихтиёр сизники», дедилар. У зот: «Эндими? Пайғамбар совутини кийгандан кейин, жанг қилмагунча уни ечиши (жоиз) эмас», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ : " أَكْرَهُ الْغُلَّ، وَأُحِبُّ الْقَيْدَ، الْقَيْدُ ثَبَاتٌ فِي الدِّينِ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Men boʻyinturuqni yomon koʻraman, kishanni esa yaxshi koʻraman. Kishan — dinda sobitlikdir», der edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мен бўйинтуруқни ёмон кўраман, кишанни эса яхши кўраман. Кишан — динда собитликдир», дер эдилар.

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ امْرَأَةً سَوْدَاءَ ثَائِرَةَ الشَّعْرِ تَفِلَةً، أُخْرِجَتْ مِنْ الْمَدِينَةِ فَأُسْكِنَتْ مَهْيَعَةَ ، فَأَوَّلْتُهَا وَبَاءَ الْمَدِينَةِ يَنْقُلُهَا اللَّهُ إِلَى مَهْيَعَةَ "

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Men tushimda sochlari toʻzigʻlik, badboʻy qora bir ayolni koʻrdim — u Madinadan chiqarilib, Mahyaʼaga joylashtirildi. Men uni Madinaning vabosiga taʼbir qildim: Alloh uni Mahyaʼaga koʻchiradi».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Мен тушимда сочлари тўзиғлик, бадбўй қора бир аёлни кўрдим — у Мадинадан чиқарилиб, Маҳяъага жойлаштирилди. Мен уни Мадинанинг вабосига таъбир қилдим: Аллоҳ уни Маҳяъага кўчиради».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ الْأَسْوَدِ ، عَنْ مُجَالِدٍ ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ جَابِرٍ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنَّهُ قَالَ يَوْمًا مِنْ الْأَيَّامِ : " رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ أَنَّ رَجُلًا أَتَانِي بِكُتْلَةٍ مِنْ تَمْرٍ فَأَكَلْتُهَا، فَوَجَدْتُ فِيهَا نَوَاةً، فَآذَتْنِي حِينَ مَضَغْتُهَا، ثُمَّ أَعْطَانِي كُتْلَةً أُخْرَى، فَقُلْتُ : إِنَّ الَّذِي أَعْطَيْتَنِي وَجَدْتُ فِيهَا نَوَاةً آذَتْنِي فَأَكَلْتُهَا " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ : نَامَتْ عَيْنُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذِهِ السَّرِيَّةُ الَّتِي بَعَثْتَ بِهَا، غَنِمُوا مَرَّتَيْنِ كِلْتَاهُمَا وَجَدُوا رَجُلًا يَنْشُدُ ذِمَّتَكَ. فَقُلْتُ لِمُجَالِدٍ : مَا يَنْشُدُ ذِمَّتَكَ؟ قَالَ : يَقُولُ : لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ kunlarning birida shunday dedilar: «Men tushimda bir kishi menga bir siqim xurmo keltirganini koʻrdim; men uni yedim va uning ichidan bir danak topdim — chaynaganimda u menga ozor berdi. Soʻng u menga boshqa bir siqim berdi. Men: ‹Sen menga bergan (avvalgi)sining ichidan bir danak topdim, u menga ozor berdi, men esa uni yeb yubordim› dedim». Shunda Abu Bakr: «Koʻzingiz uyquga toygan ekan, ey Allohning Rasuli! Bu — siz joʻnatgan sariyadir: ular ikki marta gʻanimat oldilar va ikkalasida ham sizning zimmangizni talab qilayotgan bir kishini topdilar», dedi. Men Mujolidga: «Zimmangizni talab qilish nima?» dedim. U: «Lo iloha illalloh, deydi (degani)», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ кунларнинг бирида шундай дедилар: «Мен тушимда бир киши менга бир сиқим хурмо келтирганини кўрдим; мен уни едим ва унинг ичидан бир данак топдим — чайнаганимда у менга озор берди. Сўнг у менга бошқа бир сиқим берди. Мен: ‹Сен менга берган (аввалги)сининг ичидан бир данак топдим, у менга озор берди, мен эса уни еб юбордим› дедим». Шунда Абу Бакр: «Кўзингиз уйқуга тойган экан, эй Аллоҳнинг Расули! Бу — сиз жўнатган сариядир: улар икки марта ғанимат олдилар ва иккаласида ҳам сизнинг зиммангизни талаб қилаётган бир кишини топдилар», деди. Мен Мужолидга: «Зиммангизни талаб қилиш нима?» дедим. У: «Ло илоҳа иллаллоҳ, дейди (дегани)», деди.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ بْنُ يَعِيشَ ، حَدَّثَنَا يُونُسُ هُوَ ابْنُ بُكَيْرٍ ، أَخْبَرَنَا ابْنُ إِسْحَاق ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ ، عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَتْ : كَانَتْ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَهَا زَوْجٌ تَاجِرٌ يَخْتَلِفُ، فَكَانَتْ تَرَى رُؤْيَا كُلَّمَا غَابَ عَنْهَا زَوْجُهَا، وَقَلَّمَا يَغِيبُ إِلَّا تَرَكَهَا حَامِلًا، فَتَأْتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَتَقُولُ : إِنَّ زَوْجِي خَرَجَ تَاجِرًا فَتَرَكَنِي حَامِلًا، فَرَأَيْتُ فِيمَا يَرَى النَّائِمُ : أَنَّ سَارِيَةَ بَيْتِي انْكَسَرَتْ، وَأَنِّي وَلَدْتُ غُلَامًا أَعْوَرَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " خَيْرٌ، يَرْجِعُ زَوْجُكِ عَلَيْكِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى صَالِحًا، وَتَلِدِينَ غُلَامًا بَرًّا ". فَكَانَتْ تَرَاهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا، كُلُّ ذَلِكَ تَأْتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَيَقُولُ ذَلِكَ لَهَا فَيَرْجِعُ زَوْجُهَا، وَتَلِدُ غُلَامًا، فَجَاءَتْ يَوْمًا كَمَا كَانَتْ تَأْتِيهِ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَائِبٌ، وَقَدْ رَأَتْ تِلْكَ الرُّؤْيَا، فَقُلْتُ لَهَا : عَمَّ تَسْأَلِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَمَةَ اللَّهِ؟ فَقَالَتْ : رُؤْيَا كُنْتُ أُرَاهَا، فَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَسْأَلُهُ عَنْهَا فَيَقُولُ خَيْرًا، فَيَكُونُ كَمَا قَالَ. فَقُلْتُ : فَأَخْبِرِينِي مَا هِيَ. قَالَتْ : حَتَّى يَأْتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَعْرِضَهَا عَلَيْهِ كَمَا كُنْتُ أَعْرِضُ. فَوَاللَّهِ مَا تَرَكْتُهَا حَتَّى أَخْبَرَتْنِي، فَقُلْتُ : وَاللَّهِ لَئِنْ صَدَقَتْ رُؤْيَاكِ، لَيَمُوتَنَّ زَوْجُكِ وَتَلِدِينَ غُلَامًا فَاجِرًا، فَقَعَدَتْ تَبْكِي، وَقَالَتْ مَا لِي حِينَ عَرَضْتُ عَلَيْكِ رُؤْيَايَ؟ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ تَبْكِي، فَقَالَ لَهَا : مَا لَهَا يَا عَائِشَةُ ؟ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ وَمَا تَأَوَّلْتُ لَهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَهْ يَا عَائِشَةُ ، إِذَا عَبَرْتُمْ لِلْمُسْلِمِ الرُّؤْيَا، فَاعْبُرُوهَا عَلَى الْخَيْرِ، فَإِنَّ الرُّؤْيَا تَكُونُ عَلَى مَا يَعْبُرُهَا صَاحِبُهَا " . فَمَاتَ وَاللَّهِ زَوْجُهَا، وَلَا أُرَاهَا إِلَّا وَلَدَتْ غُلَامًا فَاجِرًا

Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Madina ahlidan bir ayolning savdogar eri bor edi, u tez-tez safarga chiqardi. Eri undan gʻoyib boʻlgan har safar u bir tush koʻrardi; eri esa uni koʻpincha homilador holida qoldirardi. U Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Erim savdo uchun chiqib, meni homilador qoldirdi. Men uxlagan kishi koʻradigan tushda koʻrdimki, uyimning ustuni sinibdi va men koʻzi koʻr bir oʻgʻil tugʻibman», derdi. Rasululloh ﷺ: «Yaxshilikdir. Ering, inshaalloh, sen tomon solih holda qaytadi va sen yaxshi oʻgʻil tugʻasan», dedilar. U bu tushni ikki yoki uch marta koʻrdi va har safar Rasululloh ﷺning oldilariga kelar, u zot unga shuni aytardilar; eri qaytar va u oʻgʻil tugʻar edi. Bir kuni u odatdagidek keldi, Rasululloh ﷺ esa yoʻq edilar; u oʻsha tushni koʻrgan edi. Men unga: «Ey Allohning choʻrisi, Rasululloh ﷺdan nima haqda soʻramoqchisan?» dedim. U: «Men bir tush koʻrardim, soʻng Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, undan soʻrardim; u zot yaxshilik der edilar va u zot aytganday boʻlardi», dedi. Men: «Menga ayt-chi, u qanday tush?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ kelsinlar, men uni ilgari qanday arz qilgan boʻlsam, shunday arz qilaman», dedi. Allohga qasamki, men u aytmaguncha uni qoʻymadim. Soʻng men: «Allohga qasamki, agar tushing rost chiqsa, ering albatta oʻladi va sen fojir bir oʻgʻil tugʻasan», dedim. U oʻtirib yigʻladi va: «Tushimni senga arz qilganimda, menga nima boʻldi?» dedi. Shu payt Rasululloh ﷺ kirdilar, u esa yigʻlab oʻtirardi. U zot unga: «Bunga nima boʻldi, ey Oisha?» dedilar. Men xabarni va unga qanday taʼbir qilganimni aytdim. Rasululloh ﷺ: «Sekin, ey Oisha! Musulmonga tushni taʼbir qilsangiz, uni yaxshilikka taʼbir qilinglar. Chunki tush — uni taʼbir qilgan kishining taʼbiriga koʻra boʻladi», dedilar. Allohga qasamki, uning eri vafot etdi va men uni fojir bir oʻgʻil tugʻgan, deb bilaman.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мадина аҳлидан бир аёлнинг савдогар эри бор эди, у тез-тез сафарга чиқарди. Эри ундан ғойиб бўлган ҳар сафар у бир туш кўрарди; эри эса уни кўпинча ҳомиладор ҳолида қолдирарди. У Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Эрим савдо учун чиқиб, мени ҳомиладор қолдирди. Мен ухлаган киши кўрадиган тушда кўрдимки, уйимнинг устуни синибди ва мен кўзи кўр бир ўғил туғибман», дерди. Расулуллоҳ ﷺ: «Яхшиликдир. Эринг, иншааллоҳ, сен томон солиҳ ҳолда қайтади ва сен яхши ўғил туғасан», дедилар. У бу тушни икки ёки уч марта кўрди ва ҳар сафар Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келар, у зот унга шуни айтардилар; эри қайтар ва у ўғил туғар эди. Бир куни у одатдагидек келди, Расулуллоҳ ﷺ эса йўқ эдилар; у ўша тушни кўрган эди. Мен унга: «Эй Аллоҳнинг чўриси, Расулуллоҳ ﷺдан нима ҳақда сўрамоқчисан?» дедим. У: «Мен бир туш кўрардим, сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, ундан сўрардим; у зот яхшилик дер эдилар ва у зот айтгандай бўларди», деди. Мен: «Менга айт-чи, у қандай туш?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ келсинлар, мен уни илгари қандай арз қилган бўлсам, шундай арз қиламан», деди. Аллоҳга қасамки, мен у айтмагунча уни қўймадим. Сўнг мен: «Аллоҳга қасамки, агар тушинг рост чиқса, эринг албатта ўлади ва сен фожир бир ўғил туғасан», дедим. У ўтириб йиғлади ва: «Тушимни сенга арз қилганимда, менга нима бўлди?» деди. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, у эса йиғлаб ўтирарди. У зот унга: «Бунга нима бўлди, эй Оиша?» дедилар. Мен хабарни ва унга қандай таъбир қилганимни айтдим. Расулуллоҳ ﷺ: «Секин, эй Оиша! Мусулмонга тушни таъбир қилсангиз, уни яхшиликка таъбир қилинглар. Чунки туш — уни таъбир қилган кишининг таъбирига кўра бўлади», дедилар. Аллоҳга қасамки, унинг эри вафот этди ва мен уни фожир бир ўғил туғган, деб биламан.