أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ، يَقُولُ : " أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ بِإِيلْيَاءَ بِقَدَحَيْنِ مِنْ خَمْرٍ وَلَبَنٍ، فَنَظَرَ إِلَيْهِمَا ثُمَّ أَخَذَ اللَّبَنَ، فَقَالَ جِبْرِيلُ : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَاكَ لِلْفِطْرَةِ، لَوْ أَخَذْتَ الْخَمْرَ، غَوَتْ أُمَّتُكَ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga — meʼrojga olib chiqilgan kechasi, Iyliyoda — xamr va sutdan iborat ikki qadah keltirildi. U zot ikkoviga qaradilar, soʻng sutni oldilar. Jabroil: «Seni fitratga hidoyat qilgan Allohga hamdlar boʻlsin; agar sen xamrni olganingda edi, ummating yoʻldan ozgan boʻlar edi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга — меърожга олиб чиқилган кечаси, Ийлиёда — хамр ва сутдан иборат икки қадаҳ келтирилди. У зот икковига қарадилар, сўнг сутни олдилар. Жаброил: «Сени фитратга ҳидоят қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин; агар сен хамрни олганингда эди, умматинг йўлдан озган бўлар эди», деди.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : كُنْتُ سَاقِيَ الْقَوْمِ فِي مَنْزِلِ أَبِي طَلْحَةَ، قَالَ : فَنَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ، قَالَ : فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى، فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ : اخْرُجْ فَانْظُرْ مَا هَذَا. قَالَ : فَخَرَجْتُ فَقُلْتُ : هَذَا مُنَادٍ يُنَادِي : " أَلَا إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ " . فَقَالَ لِيَ : اذْهَبْ فَأَهْرِقْهَا، قَالَ : فَجَرَتْ فِي سِكَكِ الْمَدِينَةِ . قَالَ : وَكَانَتْ خَمْرُهُمْ يَوْمَئِذٍ الْفَضِيخَ. فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ : قُتِلَ قَوْمٌ وَهِيَ فِي بُطُونِهِمْ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ G : # لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا سورة المائدة آية 93 #

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Abu Talhaning uyida qavmning soqiysi edim; oʻshanda xamrning harom qilinishi nozil boʻldi. (Rasululloh ﷺ) bir munodiyni buyurdilar, u nido qildi. Abu Talha: «Chiqib qara, bu nima?» dedi. Men chiqib: «Bu — bir munodiy: ‹Ogoh boʻlinglar, albatta xamr harom qilindi› deb nido qilayotgan ekan», dedim. U menga: «Borib, uni toʻkib tashla», dedi. Shunda u Madinaning koʻchalarida oqdi. Oʻsha kunlarda ularning xamri fazix edi. Qavmdan baʼzilari: «Qorinlarida u boʻlgan holda oʻldirilgan qavm (nima boʻladi)?» dedi. Shunda Alloh azza va jalla: {Iymon keltirib, solih amallar qilganlarga — taqvo qilib, iymon keltirgan boʻlsalar — yeb-ichgan narsalari uchun gunoh yoʻqdir} (Moida surasi, 93-oyat)ni nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Абу Талҳанинг уйида қавмнинг соқийси эдим; ўшанда хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлди. (Расулуллоҳ ﷺ) бир мунодийни буюрдилар, у нидо қилди. Абу Талҳа: «Чиқиб қара, бу нима?» деди. Мен чиқиб: «Бу — бир мунодий: ‹Огоҳ бўлинглар, албатта хамр ҳаром қилинди› деб нидо қилаётган экан», дедим. У менга: «Бориб, уни тўкиб ташла», деди. Шунда у Мадинанинг кўчаларида оқди. Ўша кунларда уларнинг хамри фазих эди. Қавмдан баъзилари: «Қоринларида у бўлган ҳолда ўлдирилган қавм (нима бўлади)?» деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Иймон келтириб, солиҳ амаллар қилганларга — тақво қилиб, иймон келтирган бўлсалар — еб-ичган нарсалари учун гуноҳ йўқдир} (Моида сураси, 93-оят)ни нозил қилди.

أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ لَمْ يَتُبْ مِنْهَا، حُرِمَهَا فِي الْآخِرَةِ فَلَمْ يُسْقَهَا "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim dunyoda xamr ichsa-yu, soʻng undan tavba qilmasa, oxiratda u undan mahrum qilinadi — unga ichirilmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким дунёда хамр ичса-ю, сўнг ундан тавба қилмаса, охиратда у ундан маҳрум қилинади — унга ичирилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، قَالَ : حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ ، قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فِي حَائِطٍ لَهُ بِالطَّائِفِ ، يُقَالُ لَهُ : الْوَهْطُ ، فَإِذَا هُوَ مُخَاصِرٌ فَتًى مِنْ قُرَيْشٍ يُزَنُّ ذَلِكَ الْفَتَى بِشُرْبِ الْخَمْرِ، فَقُلْتُ : خِصَالٌ بَلَغَتْنِي عَنْكَ أَنَّكَ تُحَدِّثُ بِهَا، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنَّهُ : مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ شَرْبَةً، لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا، فَلَمَّا أَنْ سَمِعَهُ الْفَتَى بِذِكُرُ الْخَمْرَ، اخْتَلَجَ يَدَهُ مِنْ يَدِ عَبْدِ اللَّهِ، ثُمَّ وَلَّى. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ : اللَّهُمَّ إِنِّي لَا أُحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ عَلَيَّ مَا لَمْ أَقُلْ، وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ شَرْبَةً، لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا، فَإِنْ تَابَ، تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ، فَلَا أَدْرِي فِي الثَّالِثَةِ أَمْ فِي الرَّابِعَةِ : كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ رَدْغَةِ الْخَبَالِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ "

Abdulloh ibn ad-Daylamiy aytdi: Men Toifdagi al-Vaht deb ataladigan bogʻida Abdulloh ibn Amr ibn al-Osning huzuriga kirdim. U qurayshlik bir yigitning qoʻlidan tutib turgan ekan — oʻsha yigitni xamr ichishda ayblashardi. Men: «Menga sizdan (shunday xabar) yetdiki, siz Rasululloh ﷺdan baʼzi xislatlarni rivoyat qilar ekansiz: kim xamrni bir marta ichsa, qirq kun uning namozi qabul qilinmaydi», dedim. Yigit xamr zikr qilinganini eshitgach, qoʻlini Abdullohning qoʻlidan tortib oldi-da, yuz oʻgirib ketdi. Shunda Abdulloh: «Allohim, men hech kimga men aytmagan narsani menga nisbat berishini halol qilmayman. Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: ‹Kim xamrni bir marta ichsa, qirq kun uning namozi qabul qilinmaydi; agar tavba qilsa, Alloh uning tavbasini qabul qiladi. Uchinchisidami yoki toʻrtinchisidami — bilmayman: Allohning uni qiyomat kuni radgʻatul-xabol (jahannam ahlining yiringi)dan ichirishi haq boʻlib qoladi›», dedi.Абдуллоҳ ибн ад-Дайламий айтди: Мен Тоифдаги ал-Ваҳт деб аталадиган боғида Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Оснинг ҳузурига кирдим. У қурайшлик бир йигитнинг қўлидан тутиб турган экан — ўша йигитни хамр ичишда айблашарди. Мен: «Менга сиздан (шундай хабар) етдики, сиз Расулуллоҳ ﷺдан баъзи хислатларни ривоят қилар экансиз: ким хамрни бир марта ичса, қирқ кун унинг намози қабул қилинмайди», дедим. Йигит хамр зикр қилинганини эшитгач, қўлини Абдуллоҳнинг қўлидан тортиб олди-да, юз ўгириб кетди. Шунда Абдуллоҳ: «Аллоҳим, мен ҳеч кимга мен айтмаган нарсани менга нисбат беришини ҳалол қилмайман. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: ‹Ким хамрни бир марта ичса, қирқ кун унинг намози қабул қилинмайди; агар тавба қилса, Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилади. Учинчисидами ёки тўртинчисидами — билмайман: Аллоҳнинг уни қиёмат куни радғатул-хабол (жаҳаннам аҳлининг йиринги)дан ичириши ҳақ бўлиб қолади›», деди.

أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ ، عَنْ جَابِرٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ، فَلَا يَقْعُدْ عَلَى مَائِدَةٍ يُشْرَبُ عَلَيْهَا الْخَمْرُ "

Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, ustida xamr ichiladigan dasturxonga oʻtirmasin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, устида хамр ичиладиган дастурхонга ўтирмасин», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْبَصْرِيُّ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ ، عَنْ جَابَانَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ، قَالَ : " لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ وَلَدُ زِنْيَةٍ، وَلَا مَنَّانٌ، وَلَا عَاقٌّ، وَلَا مُدْمِنُ خَمْرٍ "

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Zino farzandi ham, minnat qiladigan ham, ota-onasiga oq boʻlgan ham, xamrga mukkasidan berilgan ham jannatga kirmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Зино фарзанди ҳам, миннат қиладиган ҳам, ота-онасига оқ бўлган ҳам, хамрга муккасидан берилган ҳам жаннатга кирмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَجَّاجِ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ ، عَنْ نُبَيْطِ بْنِ شَرِيطٍ ، عَنْ جَابَانَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَاقٌّ، وَلَا مَنَّانٌ، وَلَا مُدْمِنُ خَمْرٍ "

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ota-onasiga oq boʻlgan ham, minnat qiladigan ham, xamrga mukkasidan berilgan ham jannatga kirmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ота-онасига оқ бўлган ҳам, миннат қиладиган ҳам, хамрга муккасидан берилган ҳам жаннатга кирмайди», дедилар.

أَخْبَرَنَا سُهَلُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِيهِ وَائِلٍ ، أَنَّ سُوَيْدَ بْنَ طَارِقٍ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَمْرِ، فَنَهَاهُ عَنْهَا أَنْ يَصْنَعَهَا، فَقَالَ : إِنَّهَا دَوَاءٌ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّهَا لَيْسَتْ دَوَاءً وَلَكِنَّهَا دَاءٌ "

Voil (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Suvayd ibn Toriq Rasululloh ﷺdan xamr haqida soʻradi. U zot uni tayyorlashdan qaytardilar. U: «U — davodir», dedi. Rasululloh ﷺ: «U davo emas, balki dardning oʻzidir», dedilar.Воил (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Сувайд ибн Ториқ Расулуллоҳ ﷺдан хамр ҳақида сўради. У зот уни тайёрлашдан қайтардилар. У: «У — даводир», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «У даво эмас, балки дарднинг ўзидир», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا كَثِيرٍ يَقُولُ : سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " الْخَمْرُ مِنْ هَاتَيْنِ الشَّجَرَتَيْنِ : النَّخْلَةِ وَالْعِنَبِ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Xamr mana shu ikki daraxtdan — xurmo va uzumdan (boʻladi)», deb aytayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Хамр мана шу икки дарахтдан — хурмо ва узумдан (бўлади)», деб айтаётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْبِتْعِ، قَالَ : " كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ حَرَامٌ "

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺdan bitʼ (asal sharobi) haqida soʻraldi. U zot: «Mast qiladigan har bir ichimlik haromdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺдан битъ (асал шароби) ҳақида сўралди. У зот: «Маст қиладиган ҳар бир ичимлик ҳаромдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ إِسْرَائِيلَ ، عَنْ أَبِي إِسْحَاق ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَمُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ إِلَى الْيَمَنِ ، فَقَالَ : " اشْرَبُوا، وَلَا تَشْرَبُوا مُسْكِرًا، فَإِنَّ كُلَّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ "

Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ meni va Muoz ibn Jabalni Yamanga yubordilar va: «Ichinglar, ammo mast qiluvchini ichmanglar — chunki har bir mast qiluvchi haromdir», dedilar.Абу Мусо (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мени ва Муоз ибн Жабални Яманга юбордилар ва: «Ичинглар, аммо маст қилувчини ичманглар — чунки ҳар бир маст қилувчи ҳаромдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ كَثِيرِ بْنِ سِنَانٍ ، حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ ، عَنْ سَعْدٍ ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " أَنْهَاكُمْ عَنْ قَلِيلِ مَا أَسْكَرَ كَثِيرُهُ "

Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarni koʻpi mast qiladigan narsaning ozidan qaytaraman», dedilar.Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларни кўпи маст қиладиган нарсанинг озидан қайтараман», дедилар.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ يَحْيَى ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ ، عَنْ أَبِي وَهْبٍ الْكَلَاعِيِّ ، عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ ، عَنْ عَائِشَةَ ، قَالَتْ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " إِنَّ أَوَّلَ مَا يُكْفَأُ قَالَ زَيْدٌ : يَعْنِي : فِي الْإِسْلَامَ كَمَا يُكْفَأُ الْإِنَاءُ يَعْنِي : الْخَمْرِ "، فَقِيلَ : كَيْفَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَقَدْ بَيَّنَ اللَّهُ فِيهَا مَا بَيَّنَ؟ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " يُسَمُّونَهَا بِغَيْرِ اسْمِهَا فَيَسْتَحِلُّونَهَا "

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, Islomda — idish agʻdarilganidek — birinchi agʻdariladigan narsa xamrdir» — Zayd: yaʼni Islomda, dedi. Shunda: «Bu qanday boʻladi, ey Allohning Rasuli? Axir Alloh u haqda bayon qilganini bayon qilgan-ku?» deyildi. Rasululloh ﷺ: «Uni oʻz nomidan boshqa nom bilan atashadi va shu bilan uni halol sanashadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, Исломда — идиш ағдарилганидек — биринчи ағдариладиган нарса хамрдир» — Зайд: яъни Исломда, деди. Шунда: «Бу қандай бўлади, эй Аллоҳнинг Расули? Ахир Аллоҳ у ҳақда баён қилганини баён қилган-ку?» дейилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни ўз номидан бошқа ном билан аташади ва шу билан уни ҳалол санашади», дедилар.

أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ ، حَدَّثَنِي أَبُو وَهْبٍ ، عَنْ مَكْحُولٍ ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَوَّلُ دِينِكُمْ نُبُوَّةٌ وَرَحْمَةٌ، ثُمَّ مُلْكٌ وَرَحْمَةٌ، ثُمَّ مُلْكٌ أَعْفَرُ، ثُمَّ مُلْكٌ وَجَبَرُوتٌ يُسْتَحَلُّ فِيهَا الْخَمْرُ وَالْحَرِيرُ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : سُئِلَ عَنْ أَعْفَرَ، فَقَالَ : يُشَبِّهِهُ بِالتُّرَابِ وَلَيْسَ فِيهِ خَيْرٌ

Abu Ubayda ibn al-Jarroh (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Diningizning avvali nubuvvat va rahmatdir, soʻng mulk va rahmatdir, soʻng aʼfar mulkdir, soʻng mulk va jabarutdirki, unda xamr ham, ipak ham halol sanaladi», dedilar. Abu Muhammad aytdi: Undan aʼfar haqida soʻraldi, u: «Uni tuproqqa oʻxshatadi, unda yaxshilik yoʻq», dedi.Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Динингизнинг аввали нубувват ва раҳматдир, сўнг мулк ва раҳматдир, сўнг аъфар мулкдир, сўнг мулк ва жабарутдирки, унда хамр ҳам, ипак ҳам ҳалол саналади», дедилар. Абу Муҳаммад айтди: Ундан аъфар ҳақида сўралди, у: «Уни тупроққа ўхшатади, унда яхшилик йўқ», деди.

أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا طُعْمَةُ ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ بَيَانٍ التَّغْلِبِيُّ ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنَّهُ قَالَ : " مَنْ بَاعَ الْخَمْرَ، فَلْيُشَقِّصْ الْخَنَازِيرَ " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : إِنَّمَا هُوَ عُمَرُ بْنُ بَيَانٍ

Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim xamr sotsa, choʻchqalarni ham boʻlaklab sotaversin», dedilar. Abu Muhammad aytdi: U — Umar ibn Bayondir.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким хамр сотса, чўчқаларни ҳам бўлаклаб сотаверсин», дедилар. Абу Муҳаммад айтди: У — Умар ибн Баёндир.

حَدَّثَنَا يَعْلَى ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاق ، عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَعْلَةَ ، قَالَ : سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ بَيْعِ الْخَمْرِ، فَقَالَ : كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدِيقٌ مِنْ ثَقِيفٍ أَوْ مِنْ دَوْسٍ ، فَلَقِيَهُ بِمَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ بِرَاوِيَةٍ مِنْ خَمْرٍ يُهْدِيهَا لَهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " يَا فُلَانُ، أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ حَرَّمَهَا؟ " قَالَ : فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ عَلَى غُلَامِهِ، فَقَالَ : اذْهَبْ فَبِعْهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " بِمَاذَا أَمَرْتَهُ يَا فُلَانُ؟ " قَالَ : أَمَرْتُهُ بِبَيْعِهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّ الَّذِي حَرَّمَ شُرْبَهَا، حَرَّمَ بَيْعَهَا " . فَأَمَرَ بِهَا فَأُكْفِئَتْ فِي الْبَطْحَاءِ

Abdurrahmon ibn Vaʼla aytdi: Men Ibn Abbosdan xamr sotish haqida soʻradim. U dedi: Rasululloh ﷺning Saqifdan yoki Davsdan boʻlgan bir doʻstlari bor edi. U fath yili Makkada u zotga bir mesh xamr olib kelib, hadya qilmoqchi boʻldi. Rasululloh ﷺ: «Ey falonchi, Alloh taolo uni harom qilganini bilmasmiding?» dedilar. Shunda u kishi xizmatkoriga yuzlanib: «Bor, buni sotib kel», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ey falonchi, unga nima deb buyurding?» dedilar. U: «Uni sotishni buyurdim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, uni ichishni harom qilgan Zot, uni sotishni ham harom qilgan», dedilar. Soʻng buyurdilar-da, u Bathoga toʻkib tashlandi.Абдурраҳмон ибн Ваъла айтди: Мен Ибн Аббосдан хамр сотиш ҳақида сўрадим. У деди: Расулуллоҳ ﷺнинг Сақифдан ёки Давсдан бўлган бир дўстлари бор эди. У фатҳ йили Маккада у зотга бир меш хамр олиб келиб, ҳадя қилмоқчи бўлди. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй фалончи, Аллоҳ таоло уни ҳаром қилганини билмасмидинг?» дедилар. Шунда у киши хизматкорига юзланиб: «Бор, буни сотиб кел», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй фалончи, унга нима деб буюрдинг?» дедилар. У: «Уни сотишни буюрдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, уни ичишни ҳаром қилган Зот, уни сотишни ҳам ҳаром қилган», дедилар. Сўнг буюрдилар-да, у Батҳога тўкиб ташланди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي : ابْنَ دِينَارٍ ، عَنْ طَاوُسٍ ، عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ ، قَالَ : بَلَغَ عُمَرَ أَنَّ سَمُرَةَ بَاعَ خَمْرًا، فَقَالَ : قَاتَلَ اللَّهُ سَمُرَةَ، أَمَا عَلِمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ، حُرِّمَتْ عَلَيْهِمْ الشُّحُومُ فَجَمَلُوهَا، فَبَاعُوهَا " . قَالَ سُفْيَانُ : جَمَلُوهَا : أَذَابُوهَا

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Umarga Samuraning xamr sotgani haqidagi xabar yetdi. Shunda u: «Alloh Samurani halok qilsin! U Nabiy ﷺning: ‹Alloh yahudiylarni laʼnatladi. Ularga charvi yogʻlari harom qilingan edi, ular esa uni eritib, sotib yuborishdi›, deganlarini bilmasmidi?» dedi. Sufyon aytdi: «Jamaluho» — uni eritishdi, degani.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Умарга Самуранинг хамр сотгани ҳақидаги хабар етди. Шунда у: «Аллоҳ Самурани ҳалок қилсин! У Набий ﷺнинг: ‹Аллоҳ яҳудийларни лаънатлади. Уларга чарви ёғлари ҳаром қилинган эди, улар эса уни эритиб, сотиб юборишди›, деганларини билмасмиди?» деди. Суфён айтди: «Жамалуҳо» — уни эритишди, дегани.

حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ ، عَنْ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِذَا سَكِرَ، فَاجْلِدُوهُ، ثُمَّ إِذَا سَكِرَ، فَاجْلِدُوهُ، ثُمَّ إِذَا سَكِرَ، فَاجْلِدُوهُ، ثُمَّ إِذَا سَكِرَ، فَاضْرِبُوا عُنُقَهُ " . يَعْنِي فِي الرَّابِعَةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar (kishi) mast boʻlsa, uni kaltaklanglar. Soʻng yana mast boʻlsa, uni kaltaklanglar. Soʻng yana mast boʻlsa, uni kaltaklanglar. Soʻng yana mast boʻlsa, uning boʻynini uringlar», dedilar. Yaʼni toʻrtinchisida.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар (киши) маст бўлса, уни калтакланглар. Сўнг яна маст бўлса, уни калтакланглар. Сўнг яна маст бўлса, уни калтакланглар. Сўнг яна маст бўлса, унинг бўйнини уринглар», дедилар. Яъни тўртинчисида.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلَا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Rasululloh ﷺ shunday dedilar: ‹Zinokor zino qilayotgan paytida moʻmin holida zino qilmaydi; oʻgʻri oʻgʻirlik qilayotgan paytida moʻmin holida oʻgʻirlik qilmaydi; xamr ichuvchi uni ichayotgan paytida moʻmin holida ichmaydi›» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: ‹Зинокор зино қилаётган пайтида мўмин ҳолида зино қилмайди; ўғри ўғирлик қилаётган пайтида мўмин ҳолида ўғирлик қилмайди; хамр ичувчи уни ичаётган пайтида мўмин ҳолида ичмайди›» деди.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ ، عَنْ جَابِرٍ ، قَالَ : " كَانَ يُنْتَبَذُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السِّقَاءِ، فَإِنْ لَمْ يَكُنْ سِقَاءٌ، نُبِذَ لَهُ فِي تَوْرٍ مِنْ بِرَامٍ "

Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ uchun meshda nabiz tayyorlanar edi; agar mesh boʻlmasa, u zot uchun toshdan yasalgan tovoqchada nabiz qilinar edi.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ учун мешда набиз тайёрланар эди; агар меш бўлмаса, у зот учун тошдан ясалган товоқчада набиз қилинар эди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ ، عَنْ أَبِيهِ ، أَنَّ أَبَاهُ أَوْ أَنَّ رَجُلًا مِنْهُمْ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا قَدْ خَرَجْنَا مِنْ حَيْثُ عَلِمْتَ، وَنَزَلْنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْ مَنْ قَدْ عَلِمْتَ، فَمَنْ وَلِيُّنَا؟ قَالَ : " اللَّهُ وَرَسُولُهُ ". قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا كُنَّا أَصْحَابَ كَرْمٍ وَخَمْرٍ، وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ الْخَمْرَ، فَمَا نَصْنَعُ بِالْكَرْمِ؟ قَالَ : " اصْنَعُوهُ زَبِيبًا ". قَالُوا : فَمَا نَصْنَعُ بِالزَّبِيبِ؟ قَالَ : " انْقَعُوهُ فِي الشِّنَانِ، انْقَعُوهُ عَلَى غَدَائِكُمْ، وَاشْرَبُوهُ عَلَى عَشَائِكُمْ، وَانْقَعُوهُ عَلَى عَشَائِكُمْ، وَاشْرَبُوهُ عَلَى غَدَائِكُمْ، فَإِنَّهُ إِذَا أَتَى عَلَيْهِ الْعَصْرَانِ، كَانَ حِلًّا قَبْلَ أَنْ يَكُونَ خَمْرًا "

Abdulloh ibn ad-Daylamiy otasidan rivoyat qiladiki, otasi yoki ulardan bir kishi Nabiy ﷺdan soʻrab: «Ey Allohning Rasuli, biz siz bilgan joydan chiqdik va siz bilgan kishilarning oʻrtasiga tushdik. Bizning valiyimiz kim?» dedi. U zot: «Alloh va Uning Rasuli», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, biz uzumzor va xamr egalari edik, Alloh esa xamrni harom qildi. Endi uzumni nima qilamiz?» dedilar. U zot: «Uni mayiz qilinglar», dedilar. Ular: «Mayizni nima qilamiz?» dedilar. U zot: «Uni meshlarga solib ivitinglar: nonushta paytida ivitinglar-da, kechki taom paytida ichinglar; kechki taom paytida ivitinglar-da, nonushta paytida ichinglar. Chunki unga ikki vaqt oʻtganida, u xamr boʻlishidan oldin halol boʻladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн ад-Дайламий отасидан ривоят қиладики, отаси ёки улардан бир киши Набий ﷺдан сўраб: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз сиз билган жойдан чиқдик ва сиз билган кишиларнинг ўртасига тушдик. Бизнинг валийимиз ким?» деди. У зот: «Аллоҳ ва Унинг Расули», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз узумзор ва хамр эгалари эдик, Аллоҳ эса хамрни ҳаром қилди. Энди узумни нима қиламиз?» дедилар. У зот: «Уни майиз қилинглар», дедилар. Улар: «Майизни нима қиламиз?» дедилар. У зот: «Уни мешларга солиб ивитинглар: нонушта пайтида ивитинглар-да, кечки таом пайтида ичинглар; кечки таом пайтида ивитинглар-да, нонушта пайтида ичинглар. Чунки унга икки вақт ўтганида, у хамр бўлишидан олдин ҳалол бўлади», дедилар.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ عَزْرَةَ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ، فَقَالَ : " حَرَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " . فَلَقِيتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرْتُهُ بِقَوْلِ ابْنِ عُمَرَ، فَقَالَ : صَدَقَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ

Said ibn Jubayr aytdi: Men Ibn Umardan sopol koʻzadagi nabiz haqida soʻradim. U: «Uni Rasululloh ﷺ harom qilganlar», dedi. Soʻng Ibn Abbosga yoʻliqib, unga Ibn Umarning soʻzini aytdim. U: «Abu Abdurahmon rost aytibdi», dedi.Саид ибн Жубайр айтди: Мен Ибн Умардан сопол кўзадаги набиз ҳақида сўрадим. У: «Уни Расулуллоҳ ﷺ ҳаром қилганлар», деди. Сўнг Ибн Аббосга йўлиқиб, унга Ибн Умарнинг сўзини айтдим. У: «Абу Абдураҳмон рост айтибди», деди.

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ ، عَنْ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ : حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " لَا تَنْتَبِذُوا فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Dubba (qovoq idish)da ham, muzaffat (qatron surtilgan idish)da ham nabiz qilmanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Дубба (қовоқ идиш)да ҳам, музаффат (қатрон суртилган идиш)да ҳам набиз қилманглар», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو زَيْدٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا الْحَكَمِ ، قَالَ : سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ أَوْ سَمِعْتُهُ سُئِلَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ، فَقَالَ : " نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ وَالدُّبَّاءِ " . وَسَأَلْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ ، فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِ ابْنِ عَبَّاسٍ

Abul Hakam aytdi: Men Ibn Abbosdan sopol koʻzadagi nabiz haqida soʻradim yoki undan soʻralayotganini eshitdim. U: «Rasululloh ﷺ sopol koʻza va qovoq idishdagi nabizdan qaytardilar», dedi. Men Ibn Zubayrdan ham soʻradim, u ham Ibn Abbosning soʻzi kabi aytdi.Абул Ҳакам айтди: Мен Ибн Аббосдан сопол кўзадаги набиз ҳақида сўрадим ёки ундан сўралаётганини эшитдим. У: «Расулуллоҳ ﷺ сопол кўза ва қовоқ идишдаги набиздан қайтардилар», деди. Мен Ибн Зубайрдан ҳам сўрадим, у ҳам Ибн Аббоснинг сўзи каби айтди.

قَالَ : وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ : " مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُحَرِّمَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ، أَوْ مَنْ كَانَ مُحَرِّمًا مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ، فَلْيُحَرِّمْ النَّبِيذَ "

(Rovi) aytdi: Ibn Abbos yana: «Kim Alloh va Uning Rasuli harom qilgan narsani harom qilishni suysa, yoki Alloh va Uning Rasuli harom qilgan narsani harom qiluvchi boʻlsa, nabizni harom qilsin», dedi.(Рови) айтди: Ибн Аббос яна: «Ким Аллоҳ ва Унинг Расули ҳаром қилган нарсани ҳаром қилишни суйса, ёки Аллоҳ ва Унинг Расули ҳаром қилган нарсани ҳаром қилувчи бўлса, набизни ҳаром қилсин», деди.

قَالَ : وَحَدَّثَنِي أَخِي ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " نَهَى عَنْ الْجَرِّ وَالدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ، وَعَنْ الْبُسْرِ وَالتَّمْرِ "

(Rovi) aytdi: Menga akam Abu Said al-Xudriydan rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ sopol koʻza, qovoq idish va qatron surtilgan idishdan, hamda (xom) xurmo bilan (quruq) xurmoni (aralashtirish)dan qaytardilar.(Рови) айтди: Менга акам Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилдики, Расулуллоҳ ﷺ сопол кўза, қовоқ идиш ва қатрон суртилган идишдан, ҳамда (хом) хурмо билан (қуруқ) хурмони (аралаштириш)дан қайтардилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ ، عَنْ فُضَيْلِ بْنِ زَيْدٍ الرَّقَاشِيِّ ، أَنَّهُ أَتَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍ ، فَقَالَ : أَخْبِرْنِي بِمَا يَحْرُمُ عَلَيْنَا مِنْ الشَّرَابِ، فَقَالَ : الْخَمْرُ. قُلْتُ : هُوَ فِي الْقُرْآنِ؟ قَالَ : مَا أُحَدِّثُكَ إِلَّا مَا سَمِعْتُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدَأَ بِالِاسْمِ أَوْ بِالرِّسَالَةِ ، قَالَ : فَقَالَ : " نَهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ "

Fuzayl ibn Zayd ar-Raqoshiy Abdulloh ibn Mugʻaffalning huzuriga kelib: «Menga ichimliklardan bizga harom qilinganini aytib bering», dedi. U: «Xamr», dedi. Men: «U Qurʼondami?» dedim. U: «Men senga faqat Muhammad ﷺdan eshitganimni aytaman», dedi — u ismdan boshladimi yoki risolatdan boshladimi. Soʻng u: «U zot dubba (qovoq idish), hantam (sopol koʻza) va naqir (oʻyilgan yogʻoch idish)dan qaytardilar», dedi.Фузайл ибн Зайд ар-Рақоший Абдуллоҳ ибн Муғаффалнинг ҳузурига келиб: «Менга ичимликлардан бизга ҳаром қилинганини айтиб беринг», деди. У: «Хамр», деди. Мен: «У Қуръондами?» дедим. У: «Мен сенга фақат Муҳаммад ﷺдан эшитганимни айтаман», деди — у исмдан бошладими ёки рисолатдан бошладими. Сўнг у: «У зот дубба (қовоқ идиш), ҳантам (сопол кўза) ва нақир (ўйилган ёғоч идиш)дан қайтардилар», деди.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، وَاللَّفْظُ لِيَزِيدَ، قَالَا : أَخْبَرَنَا هِشَامٌ ، عَنْ يَحْيَى ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " لَا تَنْتَبِذُوا الزَّهْوَ وَالرُّطَبَ جَمِيعًا، وَلَا تَنْتَبِذُوا الزَّبِيبَ وَالتَّمْرَ جَمِيعًا، وَانْتَبِذُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عَلَى حِدَةٍ "

Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Zahv (qizara boshlagan xurmo) bilan rutabni (yumshoq xurmoni) birga nabiz qilmanglar, mayiz bilan xurmoni ham birga nabiz qilmanglar, balki ularning har birini alohida nabiz qilinglar», dedilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Заҳв (қизара бошлаган хурмо) билан рутабни (юмшоқ хурмони) бирга набиз қилманглар, майиз билан хурмони ҳам бирга набиз қилманглар, балки уларнинг ҳар бирини алоҳида набиз қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ سِمَاكٍ ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " لَا تَقُولُوا : الْكَرْمَ، وَقُولُوا : الْعِنَبَ أَوْ الْحَبَلَةَ "

Voil (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Karm demanglar, balki inab yoki habala (uzum) denglar», dedilar.Воил (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Карм деманглар, балки инаб ёки ҳабала (узум) денглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ إِسْرَائِيلَ ، عَنْ السُّدِّيِّ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : " كَانَ فِي حِجْرِ أَبِي طَلْحَةَ يَتَامَى، فَاشْتَرَى لَهُمْ خَمْرًا، فَلَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ، أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ : أَجْعَلُهُ خَلًّا؟ قَالَ : " لَا "، فَأَهْرَاقَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning qaramogʻida yetimlar bor edi; u ular uchun xamr sotib olgan edi. Xamrning harom qilinishi nozil boʻlgach, u Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytdi va: «Uni sirka qilaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Shunda u uni toʻkib tashladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг қарамоғида етимлар бор эди; у улар учун хамр сотиб олган эди. Хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлгач, у Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтди ва: «Уни сирка қилайми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Шунда у уни тўкиб ташлади.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ ، حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ لَبَنًا، وَعَنْ يَسَارِهِ أَبُو بَكْرٍ، وَعَنْ يَمِينِهِ رَجُلٌ أَعْرَابِيٌّ، فَأَعْطَى الْأَعْرَابِيَّ فَضْلَهُ، ثُمَّ قَالَ : " الْأَيْمَنَ فَالْأَيْمَنَ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺning sut ichganlarini koʻrdi — chap tomonlarida Abu Bakr, oʻng tomonlarida esa bir aʼrobiy bor edi. U zot ortgan (sut)ni aʼrobiyga berdilar, soʻng: «Oʻngni, soʻng oʻngni», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺнинг сут ичганларини кўрди — чап томонларида Абу Бакр, ўнг томонларида эса бир аъробий бор эди. У зот ортган (сут)ни аъробийга бердилар, сўнг: «Ўнгни, сўнг ўнгни», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَفَّانُ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ ، عَنْ عِكْرِمَةَ ، عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " نَهَى أَنْ يُشْرَبَ مِنْ فِي السِّقَاءِ "

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meshning ogʻzidan ichishdan qaytardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мешнинг оғзидан ичишдан қайтардилар.

أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ ، عَنْ عِكْرِمَةَ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : " نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُشْرَبَ مِنْ فِي السِّقَاءِ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ meshning ogʻzidan ichishdan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мешнинг оғзидан ичишдан қайтардилар.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " نَهَى عَنْ اخْتِنَاثِ الْأَسْقِيَةِ "

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ meshlarning ogʻzini qaytarib (buklab) ichishdan qaytardilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ мешларнинг оғзини қайтариб (буклаб) ичишдан қайтардилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ ، عَنْ ثُمَامَةَ ، قَالَ : كَانَ أَنَسٌ يَتَنَفَّسُ فِي الْإِنَاءِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا، وَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " يَتَنَفَّسُ فِي الْإِنَاءِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا "

Sumoma aytdi: Anas (roziyallohu anhu) idishga ikki yoki uch marta nafas olib ichar edi va Rasululloh ﷺ (ham) idishga ikki yoki uch marta nafas olib ichar edilar, deb aytar edi.Сумома айтди: Анас (розияллоҳу анҳу) идишга икки ёки уч марта нафас олиб ичар эди ва Расулуллоҳ ﷺ (ҳам) идишга икки ёки уч марта нафас олиб ичар эдилар, деб айтар эди.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاق بْنُ عِيسَى ، عَنْ مَالِكٍ ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ حَبِيبٍ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى ، قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ مَرْوَانَ فَجَاءَ أَبُو سَعِيدٍ فَقَالَ : قَالَ رَجُلٌ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي لَا أَرْوَى مِنْ نَفَسٍ وَاحِدٍ؟ قَالَ : " فَأَبِنْ الْإِنَاءَ عَنْ فِيكَ، ثُمَّ تَنَفَّسْ ". قَالَ : إِنِّي أَرَى الْقَذَاةَ؟ قَالَ : " أَهْرِقْهُ "

Abul Musanno aytdi: Men Marvonning huzurida edim. Shunda Abu Said keldi va dedi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, men bir nafasda qonmayman», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, idishni ogʻzingdan uzoqlashtir, soʻng nafas ol», dedilar. U: «Men (suvda) xas-choʻp koʻrsam-chi?» dedi. U zot: «Uni toʻkib tashla», dedilar.Абул Мусанно айтди: Мен Марвоннинг ҳузурида эдим. Шунда Абу Саид келди ва деди: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен бир нафасда қонмайман», деди. У зот: «Ундай бўлса, идишни оғзингдан узоқлаштир, сўнг нафас ол», дедилар. У: «Мен (сувда) хас-чўп кўрсам-чи?» деди. У зот: «Уни тўкиб ташла», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ ، حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ ، عَنْ يَحْيَى ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ ، قَالَ : حَدَّثَنِي أَبِي ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " إِذَا بَالَ أَحَدُكُمْ، فَلَا يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ، وَلَا يَسْتَنْجِي بِيَمِينِهِ، وَلَا يَتَنَفَّسْ فِي الْإِنَاءِ "

Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Biringiz bavl qilsa, avratini oʻng qoʻli bilan ushlamasin, oʻng qoʻli bilan istinjo qilmasin va idishga nafas chiqarmasin».Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺнинг шундай деяётганларини эшитди: «Бирингиз бавл қилса, авратини ўнг қўли билан ушламасин, ўнг қўли билан истинжо қилмасин ва идишга нафас чиқармасин».

أَخْبَرَنَا إِسْحَاق بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَنْصَارِيِّ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يَعُودُهُ، وَجَدْوَلٌ يَجْرِي، فَقَالَ : " إِنْ كَانَ عِنْدَكُمْ مَاءٌ بَاتَ فِي الشَّنِّ، وَإِلَّا كَرَعْنَا "

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ ansorlardan bir kishining oldiga uni yoʻqlab bordilar — (yaqinida) bir ariq oqib turardi. U zot: «Agar sizlarda meshda tunab qolgan suv boʻlsa (bering); boʻlmasa, ogʻiz bilan (ariqdan) ichamiz», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺ ансорлардан бир кишининг олдига уни йўқлаб бордилар — (яқинида) бир ариқ оқиб турарди. У зот: «Агар сизларда мешда тунаб қолган сув бўлса (беринг); бўлмаса, оғиз билан (ариқдан) ичамиз», дедилар.

حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ ، عَنْ الْبَرَاءِ ابْنِ ابْنَةِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ ، عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " شَرِبَ مِنْ فَمِ قِرْبَةٍ قَائِمًا "

Ummu Sulaym (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ meshning ogʻzidan tik turgan holda ichdilar.Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ мешнинг оғзидан тик турган ҳолда ичдилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُدَيْرٍ ، عَنْ أَبِي الْبَزَرِيِّ : يَزِيدَ بْنِ عُطَارِدَ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : " كُنَّا نَشْرَبُ وَنَحْنُ قِيَامٌ، وَنَأْكُلُ وَنَحْنُ نَسْعَى عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " . أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، نَحْوَهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ davrlarida tik turgan holimizda ichar, yurgan holimizda yer edik. Abu Bakr ibn Abu Shayba bizga Hafs ibn Gʻiyosdan, u Ubaydullohdan, u Nofeʼdan, u Ibn Umardan shunga oʻxshashini xabar berdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ даврларида тик турган ҳолимизда ичар, юрган ҳолимизда ер эдик. Абу Бакр ибн Абу Шайба бизга Ҳафс ибн Ғиёсдан, у Убайдуллоҳдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан шунга ўхшашини хабар берди.

أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ ، عَنْ أَنَسٍ ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " نَهَى عَنْ الشُّرْبِ قَائِمًا ". قَالَ : وَسَأَلْتُهُ عَنْ الْأَكْلِ، فَقَالَ : " ذَاكَ أَخْبَثُ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ tik turib ichishdan qaytardilar. (Qatoda) aytdi: Men undan (tik turib) yeyish haqida soʻradim. U: «U yanada yomonroq», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ тик туриб ичишдан қайтардилар. (Қатода) айтди: Мен ундан (тик туриб) ейиш ҳақида сўрадим. У: «У янада ёмонроқ», деди.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ أَبِي زِيَادٍ الطَّحَّانِ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ لِرَجُلٍ رَآهُ يَشْرَبُ قَائِمًا : " قِئْ ". قَالَ : لِمَ؟ قَالَ : " أَتُحِبُّ أَنْ تَشْرَبَ مَعَ الْهِرِّ؟ " قَالَ : لَا، قَالَ : " فَقَدْ شَرِبَ مَعَكَ شَرٌّ مِنْهُ، الشَّيْطَانُ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tik turib ichayotgan bir kishini koʻrib, unga: «Qus», dedilar. U: «Nega?» dedi. U zot: «Mushuk bilan birga ichishni yoqtirasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Sen bilan birga undan ham yomonrogʻi — shayton ichdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тик туриб ичаётган бир кишини кўриб, унга: «Қус», дедилар. У: «Нега?» деди. У зот: «Мушук билан бирга ичишни ёқтирасанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Сен билан бирга ундан ҳам ёмонроғи — шайтон ичди», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " الَّذِي يَشْرَبُ فِي آنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ، فَإِنَّمَا يُجَرْجِرُ فِي بَطْنِهِ نَارَ جَهَنَّمَ "

Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kumush idishda ichadigan kishi qorniga jahannam olovini quyayotgan boʻladi», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кумуш идишда ичадиган киши қорнига жаҳаннам оловини қуяётган бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ ، عَنْ مُجَاهِدٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى ، قَالَ : خَرَجْنَا مَعَ حُذَيْفَةَ إِلَى الْمَدَائِنِ فَاسْتَسْقَى، فَأَتَاهُ دِهْقَانٌ بِإِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ، فَرَمَى بِهِ وَجْهَهُ، فَقُلْنَا : اسْكُتُوا، فَإِنَّا إِنْ سَأَلْنَاهُ لَمْ يُحَدِّثْنَا، فَلَمَّا كَانَ بَعْدُ، قَالَ : أَتَدْرُونَ لِمَ رَمَيْتُهُ؟ قُلْنَا : لَا، قَالَ إِنِّي كُنْتُ نَهَيْتُهُ، وَذَكَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ الشُّرْبِ فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَعَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ، وَقَالَ : " هُمَا لَهُمْ فِي الدُّنْيَا، وَلَكُمْ فِي الْآخِرَةِ "

Abdurrahmon ibn Abu Laylo aytdi: Biz Huzayfa bilan Madoinga chiqdik. U suv soʻradi va bir dehqon unga kumush idishda (suv) keltirdi. U esa uni dehqonning yuziga otdi. Biz: «Jim turinglar, agar undan soʻrasak, bizga (sababini) aytmaydi», dedik. Bir muddat oʻtgach, u: «Nega uni otganimni bilasizlarmi?» dedi. Biz: «Yoʻq», dedik. U: «Men uni bundan qaytargan edim», dedi va Nabiy ﷺni zikr qilib, u zot oltin va kumush idishlarda ichishdan hamda ipak va debo kiyishdan qaytarganlarini (aytdi) va u zot: «Bu ikkovi ular uchun dunyoda, sizlar uchun esa oxiratdadir», dedilar (dedi).Абдурраҳмон ибн Абу Лайло айтди: Биз Ҳузайфа билан Мадоинга чиқдик. У сув сўради ва бир деҳқон унга кумуш идишда (сув) келтирди. У эса уни деҳқоннинг юзига отди. Биз: «Жим туринглар, агар ундан сўрасак, бизга (сабабини) айтмайди», дедик. Бир муддат ўтгач, у: «Нега уни отганимни биласизларми?» деди. Биз: «Йўқ», дедик. У: «Мен уни бундан қайтарган эдим», деди ва Набий ﷺни зикр қилиб, у зот олтин ва кумуш идишларда ичишдан ҳамда ипак ва дебо кийишдан қайтарганларини (айтди) ва у зот: «Бу иккови улар учун дунёда, сизлар учун эса охиратдадир», дедилар (деди).

أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ ، عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ ، حَدَّثَنِي جَابِرٌ ، قَالَ : حَدَّثَنِي أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ ، قَالَ : أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَبَنٍ، فَقَالَ : " أَلَا خَمَّرْتَهُ وَلَوْ تَعْرِضُ عَلَيْهِ عُودًا؟ "

Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺga sut keltirdim. U zot: «Uni yopib qoʻymabsan-da, hech boʻlmaganda ustiga koʻndalang qilib bir choʻp qoʻyganingda edi?» dedilar.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺга сут келтирдим. У зот: «Уни ёпиб қўймабсан-да, ҳеч бўлмаганда устига кўндаланг қилиб бир чўп қўйганингда эди?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، عَنْ خَالِدٍ ، عَنْ سُهَيْلٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : " أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتَغْطِيَةِ الْوَضُوءِ، وَإِيكَاءِ السِّقَاءِ، وَإِكْفَاءِ الْإِنَاءِ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizni tahorat suvini yopib qoʻyishga, meshning ogʻzini bogʻlashga va idishni agʻdarib qoʻyishga buyurdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизни таҳорат сувини ёпиб қўйишга, мешнинг оғзини боғлашга ва идишни ағдариб қўйишга буюрдилар.

أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ حَبِيبٍ ، عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْجُهَنِيِّ ، قَالَ : قَالَ مَرْوَانُ لِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيّ : هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْ النَّفْخِ فِي الشَّرَابِ؟ قَالَ : " نَعَمْ "

Abul Musanno al-Juhaniy aytdi: Marvon Abu Said al-Xudriyga: «Sen Rasululloh ﷺning ichimlikka puflashdan qaytarganlarini eshitganmisan?» dedi. U: «Ha», dedi.Абул Мусанно ал-Жуҳаний айтди: Марвон Абу Саид ал-Худрийга: «Сен Расулуллоҳ ﷺнинг ичимликка пуфлашдан қайтарганларини эшитганмисан?» деди. У: «Ҳа», деди.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ ، عَنْ عِكْرِمَةَ ، عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " نَهَى عَنْ النَّفْخِ فِي الشَّرَابِ "

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ichimlikka puflashdan qaytardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ичимликка пуфлашдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " سَاقِي الْقَوْمِ آخِرُهُمْ شُرْبًا "

Abu Qatoda (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qavmning soqiysi ularning eng oxirgi ichuvchisidir», dedilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмнинг соқийси уларнинг энг охирги ичувчисидир», дедилар.