Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Abu Talhaning uyida qavmning soqiysi edim; oʻshanda xamrning harom qilinishi nozil boʻldi. (Rasululloh ﷺ) bir munodiyni buyurdilar, u nido qildi. Abu Talha: «Chiqib qara, bu nima?» dedi. Men chiqib: «Bu — bir munodiy: ‹Ogoh boʻlinglar, albatta xamr harom qilindi› deb nido qilayotgan ekan», dedim. U menga: «Borib, uni toʻkib tashla», dedi. Shunda u Madinaning koʻchalarida oqdi. Oʻsha kunlarda ularning xamri fazix edi. Qavmdan baʼzilari: «Qorinlarida u boʻlgan holda oʻldirilgan qavm (nima boʻladi)?» dedi. Shunda Alloh azza va jalla: {Iymon keltirib, solih amallar qilganlarga — taqvo qilib, iymon keltirgan boʻlsalar — yeb-ichgan narsalari uchun gunoh yoʻqdir} (Moida surasi, 93-oyat)ni nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Абу Талҳанинг уйида қавмнинг соқийси эдим; ўшанда хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлди. (Расулуллоҳ ﷺ) бир мунодийни буюрдилар, у нидо қилди. Абу Талҳа: «Чиқиб қара, бу нима?» деди. Мен чиқиб: «Бу — бир мунодий: ‹Огоҳ бўлинглар, албатта хамр ҳаром қилинди› деб нидо қилаётган экан», дедим. У менга: «Бориб, уни тўкиб ташла», деди. Шунда у Мадинанинг кўчаларида оқди. Ўша кунларда уларнинг хамри фазих эди. Қавмдан баъзилари: «Қоринларида у бўлган ҳолда ўлдирилган қавм (нима бўлади)?» деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Иймон келтириб, солиҳ амаллар қилганларга — тақво қилиб, иймон келтирган бўлсалар — еб-ичган нарсалари учун гуноҳ йўқдир} (Моида сураси, 93-оят)ни нозил қилди.