حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ إِسْرَائِيلَ ، عَنْ السُّدِّيِّ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : " كَانَ فِي حِجْرِ أَبِي طَلْحَةَ يَتَامَى، فَاشْتَرَى لَهُمْ خَمْرًا، فَلَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ، أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ : أَجْعَلُهُ خَلًّا؟ قَالَ : " لَا "، فَأَهْرَاقَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning qaramogʻida yetimlar bor edi; u ular uchun xamr sotib olgan edi. Xamrning harom qilinishi nozil boʻlgach, u Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytdi va: «Uni sirka qilaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Shunda u uni toʻkib tashladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг қарамоғида етимлар бор эди; у улар учун хамр сотиб олган эди. Хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлгач, у Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтди ва: «Уни сирка қилайми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Шунда у уни тўкиб ташлади.