أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ هُوَ ابْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ مِمَّا يَقُولُ لِأَصْحَابِهِ : " مَنْ رَأَى مِنْكُمْ رُؤْيَا، فَلْيَقُصَّهَا عَلَيَّ فَأَعْبُرَهَا لَهُ " . قَالَ : فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، رَأَيْتُ ظُلَّةً بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ تَنْطِفُ عَسَلًا وَسَمْنًا، وَرَأَيْتُ سَبَبًا وَاصِلًا مِنْ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ، وَرَأَيْتُ أُنَاسًا يَتَكَفَّفُونَ مِنْهَا، فَمُسْتَكْثِرٌ وَمُسْتَقِلٌّ، فَأَخَذْتَ بِهِ فَعَلَوْتَ، فَأَعْلَاكَ اللَّهُ، ثُمَّ أَخَذَ بِهِ الَّذِي بَعْدَكَ فَعَلَا، فَأَعْلَاهُ اللَّهُ، ثُمَّ أَخَذَهُ الَّذِي بَعْدَهُ فَعَلَا، فَأَعْلَاهُ اللَّهُ، ثُمَّ أَخَذَهُ الَّذِي بَعْدَهُ فَقُطِعَ بِهِ، ثُمَّ وُصِلَ فَاتَّصَلَ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، ائْذَنْ لِي فَأَعْبُرَهَا، فَقَالَ : اعْبُرْهَا. وَكَانَ أَعْبَرَ النَّاسِ لِلرُّؤْيَا بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : أَمَّا الظُّلَّةُ فَالْإِسْلَامُ، وَأَمَّا الْعَسَلُ وَالسَّمْنُ فَالْقُرْآنُ : حَلَاوَةُ الْعَسَلِ وَلِينُ السَّمْنِ، وَأَمَّا الَّذِينَ يَتَكَفَّفُونَ مِنْهُ، فَمُسْتَكْثِرٌ وَمُسْتَقِلٌّ فَهُمْ حَمَلَةُ الْقُرْآنِ، وَأَمَّا السَّبَبُ الْوَاصِلُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الأَرْضِ فَالْحَقُّ الَّذِي أَنْتَ عَلَيْهِ، تَأْخُذُ بِهِ فَيُعْليكَ اللهُ بِهِ، ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ رَجُلٌ مِنْ بَعْدِكَ فَيَعْلُو بِهِ، ثُمَّ يَأَخُذُ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ، ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَيَنْقَطِعُ بِهِ، ثُمَّ يُوصَلُ لَهُ فَيَعْلُو بِهِ، فَأَخْبِرْني يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ أَصَبْتُ أَمْ أَخْطَأْتُ، فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَصَبْتَ وَأَخْطَأْتَ ". فَقَالَ : فَمَا الَّذِي أَصَبْتُ وَمَا الَّذِي أَخْطَأْتُ؟ فَأَبَى أَنْ يُخْبِرَهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ashoblariga: «Sizlardan kim tush koʻrsa, uni menga soʻzlab bersin, men uni unga taʼbir qilay», der edilar. (Rovi) aytdi: Bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli, men osmon bilan yer orasida asal va sariyogʻ tomib turgan bir soyabon koʻrdim. Yana osmondan yergacha ulanib turgan bir arqonni koʻrdim. Odamlarni esa undan hovuchlab olayotganini koʻrdim — kimdir koʻp, kimdir oz olardi. Siz uni ushlab yuqoriga koʻtarildingiz va Alloh sizni koʻtardi. Soʻng sizdan keyingi kishi uni ushlab koʻtarildi va Alloh uni koʻtardi. Soʻng undan keyingi kishi uni ushlab koʻtarildi va Alloh uni koʻtardi. Soʻng undan keyingi kishi uni ushladi-yu, (arqon) uzilib qoldi, soʻng ulandi va u ulanib ketdi», dedi. Shunda Abu Bakr: «Ey Allohning Rasuli, menga izn bering, men uni taʼbir qilay», dedi. U zot: «Taʼbir qil», dedilar. U Rasululloh ﷺdan keyin odamlarning tushni eng yaxshi taʼbir qiluvchisi edi. U dedi: «Soyabonga kelsak — u Islomdir. Asal va sariyogʻga kelsak — u Qurʼondir: asalning shirinligi va sariyogʻning yumshoqligi. Undan hovuchlab olayotganlar — kimdir koʻp, kimdir oz olayotganlar — ular Qurʼon hamillaridir. Osmondan yergacha ulanib turgan arqonga kelsak — u siz uning ustida turgan haqdir: siz uni ushlaysiz va Alloh u bilan sizni koʻtaradi. Soʻng sizdan keyin bir kishi uni ushlaydi va u bilan koʻtariladi, soʻng boshqa bir kishi uni ushlaydi va u bilan koʻtariladi, soʻng yana boshqa bir kishi uni ushlaydi-yu, (arqon) uziladi, soʻng unga ulanadi va u bilan koʻtariladi. Ey Allohning Rasuli, ota-onam sizga fido boʻlsin, menga ayting: toʻgʻri qildimmi yoki xato qildimmi?» Rasululloh ﷺ: «Baʼzisini toʻgʻri, baʼzisini xato qilding», dedilar. U: «Men nimani toʻgʻri qildim, nimani xato qildim?» dedi. U zot esa unga aytishdan bosh tortdilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ашобларига: «Сизлардан ким туш кўрса, уни менга сўзлаб берсин, мен уни унга таъбир қилай», дер эдилар. (Рови) айтди: Бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен осмон билан ер орасида асал ва сариёғ томиб турган бир соябон кўрдим. Яна осмондан ергача уланиб турган бир арқонни кўрдим. Одамларни эса ундан ҳовучлаб олаётганини кўрдим — кимдир кўп, кимдир оз оларди. Сиз уни ушлаб юқорига кўтарилдингиз ва Аллоҳ сизни кўтарди. Сўнг сиздан кейинги киши уни ушлаб кўтарилди ва Аллоҳ уни кўтарди. Сўнг ундан кейинги киши уни ушлаб кўтарилди ва Аллоҳ уни кўтарди. Сўнг ундан кейинги киши уни ушлади-ю, (арқон) узилиб қолди, сўнг уланди ва у уланиб кетди», деди. Шунда Абу Бакр: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга изн беринг, мен уни таъбир қилай», деди. У зот: «Таъбир қил», дедилар. У Расулуллоҳ ﷺдан кейин одамларнинг тушни энг яхши таъбир қилувчиси эди. У деди: «Соябонга келсак — у Исломдир. Асал ва сариёғга келсак — у Қуръондир: асалнинг ширинлиги ва сариёғнинг юмшоқлиги. Ундан ҳовучлаб олаётганлар — кимдир кўп, кимдир оз олаётганлар — улар Қуръон ҳамилларидир. Осмондан ергача уланиб турган арқонга келсак — у сиз унинг устида турган ҳақдир: сиз уни ушлайсиз ва Аллоҳ у билан сизни кўтаради. Сўнг сиздан кейин бир киши уни ушлайди ва у билан кўтарилади, сўнг бошқа бир киши уни ушлайди ва у билан кўтарилади, сўнг яна бошқа бир киши уни ушлайди-ю, (арқон) узилади, сўнг унга уланади ва у билан кўтарилади. Эй Аллоҳнинг Расули, ота-онам сизга фидо бўлсин, менга айтинг: тўғри қилдимми ёки хато қилдимми?» Расулуллоҳ ﷺ: «Баъзисини тўғри, баъзисини хато қилдинг», дедилар. У: «Мен нимани тўғри қилдим, нимани хато қилдим?» деди. У зот эса унга айтишдан бош тортдилар.