أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، - وَاللَّفْظُ لأَحْمَدَ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي وَأَنَا بِمَكَّةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُوصِي بِمَالِي كُلِّهِ قَالَ " لاَ ". قُلْتُ فَالشَّطْرَ قَالَ " لاَ ". قُلْتُ فَالثُّلُثَ قَالَ " الثُّلُثَ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَدَعَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَدَعَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ يَتَكَفَّفُونَ فِي أَيْدِيهِمْ ".
Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Makkada ekanimda Paygʻambar ﷺ meni koʻrgani kelib qoldilar. Men: ‹Ey Rasululloh, molimning hammasini vasiyat qilaymi?› dedim. U zot: ‹Yoʻq›, dedilar. Men: ‹Yarmini-chi?› dedim. U zot: ‹Yoʻq›, dedilar. Men: ‹Uchdan birini-chi?› dedim. U zot: ‹Uchdan birini, uchdan biri ham koʻpdir. Merosxoʻrlaringni boy qoldirishing, ularni odamlarga qoʻl choʻzadigan muhtoj qilib qoldirishingdan koʻra yaxshiroqdir›, dedilar».Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Маккада эканимда Пайғамбар ﷺ мени кўргани келиб қолдилар. Мен: ‹Эй Расулуллоҳ, молимнинг ҳаммасини васият қилайми?› дедим. У зот: ‹Йўқ›, дедилар. Мен: ‹Ярмини-чи?› дедим. У зот: ‹Йўқ›, дедилар. Мен: ‹Учдан бирини-чи?› дедим. У зот: ‹Учдан бирини, учдан бири ҳам кўпдир. Меросхўрларингни бой қолдиришинг, уларни одамларга қўл чўзадиган муҳтож қилиб қолдиришингдан кўра яхшироқдир›, дедилар».