Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan bir safarda edik. Qaytayotganimizda men shoshildim. Shunda ortimdan bir otliq yetib keldi. Oʻgirilib qarasam, Rasululloh ﷺ ekanlar. U zot menga: «Ey Jobir, seni nima shoshirdi?» dedilar. Men: «Men yaqinda uylangan kishiman», dedim. U zot: «Unga bokira qiz boʻlib uylandingmi yoki tulmi?» dedilar. Men: «Yoʻq, tul», dedim. U zot: «Nega bokiraga (uylanmading) — sen u bilan oʻynashar, u ham sen bilan oʻynashar edi-ku?» dedilar. Soʻng menga: «(Uyingga) yetib borsang, ehtiyot boʻl, ehtiyot boʻl», dedilar. Yetib kelganimizda kirmoqchi boʻldik. U zot: «Kechqurun kirguningizcha shoshmanglar — toki sochi toʻzigan taransin, eri yoʻqda qolgan (ayol) esa tozalansin», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бир сафарда эдик. Қайтаётганимизда мен шошилдим. Шунда ортимдан бир отлиқ етиб келди. Ўгирилиб қарасам, Расулуллоҳ ﷺ эканлар. У зот менга: «Эй Жобир, сени нима шоширди?» дедилар. Мен: «Мен яқинда уйланган кишиман», дедим. У зот: «Унга бокира қиз бўлиб уйландингми ёки тулми?» дедилар. Мен: «Йўқ, тул», дедим. У зот: «Нега бокирага (уйланмадинг) — сен у билан ўйнашар, у ҳам сен билан ўйнашар эди-ку?» дедилар. Сўнг менга: «(Уйингга) етиб борсанг, эҳтиёт бўл, эҳтиёт бўл», дедилар. Етиб келганимизда кирмоқчи бўлдик. У зот: «Кечқурун киргунингизча шошманглар — токи сочи тўзиган тарансин, эри йўқда қолган (аёл) эса тозалансин», дедилар.