أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ ، عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " مَا مِنْ عَبْدٍ يَصُومُ يَوْمًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ، إِلَّا بَاعَدَ اللَّهُ بَيْنَ وَجْهِهِ وَبَيْنَ النَّارِ سَبْعِينَ خَرِيفًا "
Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qaysi bir banda Allohning yuzini (rizosini) istab, Alloh yoʻlida bir kun roʻza tutsa, Alloh uning yuzi bilan doʻzax oʻrtasini yetmish kuzlik (masofaga) uzoqlashtiradi», dedilar.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қайси бир банда Аллоҳнинг юзини (ризосини) истаб, Аллоҳ йўлида бир кун рўза тутса, Аллоҳ унинг юзи билан дўзах ўртасини етмиш кузлик (масофага) узоқлаштиради», дедилар.