Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ turib xutba qildilar, Allohga hamd aytib, Uni ulugʻladilar, soʻng jihodni zikr qildilar va farzlardan boshqa undan afzal narsani qoldirmadilar. Shunda bir kishi turib: «Yo Rasululloh, ayting-chi, Alloh yoʻlida oʻldirilgan kishining xatolari shu (shahidlik) bilan kechiriladimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Ha, agar u sabr qilgan, savobni umid qilgan, oldinga intilgan, orqaga qochmagan holda oʻldirilsa. Faqat qarz bundan mustasno — chunki Jibril menga aytganidek, u (qarz) uchun tutiladi», dedilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ туриб хутба қилдилар, Аллоҳга ҳамд айтиб, Уни улуғладилар, сўнг жиҳодни зикр қилдилар ва фарзлардан бошқа ундан афзал нарсани қолдирмадилар. Шунда бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, айтинг-чи, Аллоҳ йўлида ўлдирилган кишининг хатолари шу (шаҳидлик) билан кечириладими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, агар у сабр қилган, савобни умид қилган, олдинга интилган, орқага қочмаган ҳолда ўлдирилса. Фақат қарз бундан мустасно — чунки Жибрил менга айтганидек, у (қарз) учун тутилади», дедилар.