أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ سَعْدٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ : أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " إِذَا نَزَلَ مَنْزِلًا، لَمْ يَرْتَحِلْ مِنْهُ حَتَّى يُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ، أَوْ يُوَدِّعَ الْمَنْزِلَ بِرَكْعَتَيْنِ " . قَالَ عَبْد اللَّهِ : عُثْمَانُ بْنُ سَعْدٍ ضَعِيفٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir manzilga tushsalar, ikki rakaat namoz oʻqimaguncha undan koʻchmas edilar — yoki manzil bilan ikki rakaat namoz ila xayrlashar edilar. Abdulloh aytdi: Usmon ibn Saʼd zaifdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир манзилга тушсалар, икки ракаат намоз ўқимагунча ундан кўчмас эдилар — ёки манзил билан икки ракаат намоз ила хайрлашар эдилар. Абдуллоҳ айтди: Усмон ибн Саъд заифдир.