أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ ، عَنْ حَجَّاجٍ ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، أَنَّ بِلَالًا " رَكَزَ الْعَنَزَةَ، ثُمَّ أَذَّنَ، وَوَضَعَ أُصْبُعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ فَرَأَيْتُهُ يَدُورُ فِي أَذَانِهِ " . قَالَ عَبْد اللَّهِ : حَدِيثُ الثَّوْرِيِّ أَصَحُّ
Abu Juhayfadan rivoyat qilinishicha, Bilol nayzani (yerga) sanchdi, soʻng azon aytdi va ikki barmogʻini quloqlariga qoʻydi. «Men uning azonida (u yon-bu yon) aylanayotganini koʻrdim», — dedi. Abdulloh aytdi: Savriyning hadisi sahihroqdir.Абу Жуҳайфадан ривоят қилинишича, Билол найзани (ерга) санчди, сўнг азон айтди ва икки бармоғини қулоқларига қўйди. «Мен унинг азонида (у ён-бу ён) айланаётганини кўрдим», — деди. Абдуллоҳ айтди: Саврийнинг ҳадиси саҳиҳроқдир.